Ja, inderdaad, het is lang geleden dat ik nog eens geblogd heb (of is het geblogt???)
Mijn leven is momenteel ook zo verschrikkelijk druk en ik heb ook weer veel gedaan, meegemaakt, enz...
Vermits mijn pa zich niet zo goed voelt de laatste tijd, probeer ik hem zo veel mogelijk te bezoeken, dit slorpt enorm veel tijd op, maar ik wil het toch niet laten.
Enige tijd geleden ging ik ook in Kortrijk helpen bij de Special Olympics. Een aanrader, héél hard werken maar de dankbaarhaad van die paar duizend gehandicapten, daar doe je het voor. De "na-besprekingen" in lokale cafékes van Kortrijk waren ook niet te versmaden!!! Ze hadden daar ergens koffie waarvan je in de zevende hemel kwam, enfin, echt 100 % werkte het toch niet! We ontmoetten daar Brahim in levende lijve en we staan er zelfs mee op de foto! Hoewel het echt niet mijn genre van muziek is (sla me dood, ik kan zelfs geen enkel van zijn liedjes nazingen!) had ik bewondering voor de wijze waarop die gast omging met die "mensen met een functiestoornis" zoals je dat tegenwoordig noemt, "gehandicapten" klinkt ook heel wat akeliger, geef het toe.
Dan zijn we ook nog eens gaan wandelen in Kanne onder leiding van mijn overbuurman. Echt een leuke, mooie en ontspannende wandeling, en ook hier was het terras ook niet mis!!
Daartussen door liep mijn gewone leven ook door, werken gaan, het huishouden doen (hoewel dat de laatste tijd nogal eens te wensen over laat...)
Op dit moment is mijn dochter hard aan't blokken voor haar examens en vermits ze dat thuis doet moet ik erop toe zien dat ze gezond en degelijk eet. tja, daarvoor zijn we nu eenmaal moeder!
Vandaag is het vaderdag, dus voor al de vaders die dit zouden lezen: een heel fijne vaderdag met veel al dan niet zelfgemaakte cadeautjes.
Ik zal vanaf nu eens wat meer proberen te bloggen, maar de tijd ontbreekt mij dikwijls. Nog één maandje werken en ik heb vakantie, laat ons hopen dat ik alle achterstallige dingen dan gedaan krijg ...
Normaal eindig ik altijd met een filosofische bedenking maar vandaag heb ik daar precies geen zin voor, mijn hoofd zit er vol van, maar als ik alles hier moest noteren dat daar in zit, dan zat ik hier wel een dag of drie.
Ook zit ik met een heleboel gevoelens waarover ik nu niet kan schrijven, maar ooit komt dit wel, zo habben jullie nog iets te verwachten! Tot de volgende blog dus maar weer!
