kadootjes

Eigenlijk komen de kadootjes mijn oren uit. Ik geef ze graag maar dat kopen, dat is een ander paar mouwen. Iedereen in de winkels lijkt gek te zijn. Mensen duwen en wringen alsof hun leven ervan af hangt. Aan de kassa's moet je minutenlang aanschuiven terwijl het zweet je van de rug loopt omdat het daar overal zo verschrikkelijk heet is!

Enfin, ik ben bijna rond en daar ben ik blij om. T'is ieder jaar ook weer gissen wat we voor wie moeten kopen, gelukkig hadden sommige mensen duidelijke wensen en dan is het makkelijker.

Ik moet wel toegeven dat ik het een mooi zicht vind, zo die stapel onder de boom. en ik heb dan ook al binnenpretjes over wat de reacties gaan zijn op sommige items.

Maar ja, eigenlijk zou Kerstmis wel meer moeten zijn dan alleen maar kadoos. helaas leven wij in een consumptiemaatschappij en dat hoort er dus bij. ik hoor van steeds meer mensen dat ze geen boom meer zetten: "de kleine trekt dat om", "dat is te veel rommel" en zo nog meer.

Ik weet niet, ik zou het toch erg vinden als dat ook al zou verdwijnen. kerst blijft toch een fijn feest of dat zou het toch moeten zijn. Er zijn wel Kerstfeesten geweest die veel minder leuk waren en daar denk je dan telkens toch weer aan, doch we moeten naar de toekomst leven en dus niet zitten treuren over dingen die gebeurd zijn, toch deze tijd niet, triestige dagen zijn er al genoeg!!!

Wij hebben er in de familie een klein kerstkindje bij, ik ben deze kerst voor 't eerst niet meer alleen, ik kan nog steeds feest bij mijn ouders gaan vieren, wij hebben genoeg te eten, geen geldzorgen (allé, toch niet te veel!), een warm huis om in te wonen.... toch maar allemaal redenen om blij te zijn, niet?

Dus, beste blog-lezers, voor allemaal een heeeeel gelukkig Kerstfeest en dat in 't nieuwe jaar al uw geheime wensen mogen uitkomen! tot volgend jaar!!!!

Stormige tijden

Tja, als je buiten kijkt, t'is al storm wat de klok slaat. Gelukkig hebben wij goeie stoofkes en warme sloefen, zodat wij er weinig last van hebben. Als je er niet te vaak door moet met de fiets natuurlijk!

Dat Sarah intussen bevallen is van een flinke dochter, dat is al lang de wereld rond !

Wat niet belet dat wij allemaal heel content zijn dat het kind gezond (en hoe!!) en wel ter wereld is gekomen. Ook voor ons was het spannend, maar Esther is een wolk van een baby en nog gemakkelijk en rustig ook, dus niks dan goeds!!

Norah doet nu een extra effortke om op te vallen, maar wie kan het haar kwalijk nemen. Zij is er ook en iedereen zal het geweten hebben! Ach ja, ze is ook heel lief en haar uitspraken zijn hilarisch soms amai!

Voor de rest kabbelt mijn leventje aan een gezapig tempo voort, en het is goed zo.

Ik probeer momenteel van het wat rustiger aan te doen, door herhaaldelijke hoofdpijn wist ik dat ik veel te druk bezig was. Ik doe nu mijn best om alles een beetje easier te doen, niet altijd gemakkelijk maar het lukt wel. Ik vlieg niet meer, maar wandel, ik roep niet meer, maar praat. Veel kennissen zullen hier wel blij om zijn :-) ik weet het hoor: ik ben nogal druk, maar dat zit een beetje in de aard en in de familie, dus helemaal verdwijnen zal het nooit, dan zou ik tenslotte Mia niet meer zijn!!

Het bruist allemaal in mij en dat moet er soms uit!!

Het is nu alweer december en dat is meestal een drukke maand. Mijn agenda begint er ook alweer aardig vol uit te zien. Kerstmarkten, etentjes, kadootjes kopen ... maar ja het is ook wel gezellig ook, dus klagen we maar niet.

Voor Zoë betekent december ook blokken en dat is minder natuurlijk, maar ja ze doet haar best en meer kan je niet vragen!

Voila mensen, meer nieuws heb ik niet en zeveren om te zeveren is ook absurd, dus ik hou het voor bekeken, voor verder nieuws zullen jullie op de volgende blog moeten wachten, tot dan!!

Geduld is een schone deugd..

Allé, nog maar eens een blogje omdat het weer zo lang geleden is.

Intussen begint het wachten op Sarah haar spruitje toch lang te worden. Bij iedere telefoon denk ik "het is er" maar neen hoor, het is altijd iemand anders en meestal hebben ze mij dan nodig. Ik zou beter geen telefoon meer opnemen, maar ja, dan mis ik ook weer de "moment suprême" en dat wil ik zeker niet missen!!

Voor de rest gaat alles zijn gewone gangetje, ook mijn verkoudheid want ik blijf maar snotteren, maar ja, erg interessant is dat niet, dus daar gaan we maar niet op verder :-)

Mijn schoonmoeder (beter gekend als "marraine") had ocharme meer pech, ze is erin geslaagd om op 91-jarige leeftijd nog een zona te krijgen. Voor de onwetenden: 'Zona' of 'Gordelroos' is een zeer pijnlijke ziekte waarbij zenuwuiteinden ontsteken en een zeer rode lelijke huiduitslag veroorzaken. Ze heeft af gezien maar is nu gelukkig aan de beterhand. ik heb evenwel moeten constateren wat een sterke vrouw zij is. Ieder ander zou plat gaan liggen en zich al kermend laten betuttelen, maar zij bleef zelf zorgen voor haar eten en trok haar plan. chapeau marraine!

Gelukkig heeft zij een schat van een dochter die uitermate goed voor haar zorgt want anders zou ze het toch niet gered hebben denk ik!! Dus Florine, ook chapeau voor u hoor!!

Ik ben ook nog naar de grootoudersdag geweest van Norah's school en viel pal achterover toen ik zag hoe Norah alles super enthousiast mee deed: zingen, dansen, kussen... niks was haar te veel. Dit in tegenstelling tot vorig jaar toen ze geen vin wou bewegen!

Alle bomma's en bompa's kregen dan koffie en taart en naderhand ben ik nog maar taart gaan halen bij de bakker want Norah vond het niet eerlijk dat zij geen taart gekregen hadden. Eigenlijk had ze gelijk.

Ik ben ook nog es een dagje in Gent geweest met mijn dochter en dat was ook plezant. Zij moest daar wel naar een specialist en dat is minder, maar om dat allemaal goed te maken zijn we bij de chinees gaan eten, waar we lang moesten wachten en wel veel maar niet zo echt lekker gegeten hebben.!

Ach ja, wij zijn het misschien wel te goed gewoon?

Dit weekend gaan Adriën en ik naar een fuifje in Ninove en daar zal ik volgende week een verslagje van maken.

Intussen gingen we vorig weekend ook naar een ander feestje en daar heb ik zelfs gedanst, hetgeen voor mij een unicum is. Ik kom slechts zelden op de dansvloer want ik kijk liever naar de anderen die wél kunnen dansen!

Zo zie je maar weer, mijn leven is nog steeds zéér gevuld en dus heb ik niet veel tijd over om te bloggen. En al de mensen die ik niet vernoemd heb: jullie komen er volgende keer wel in; en Jaklien: ik kom die chocolade wel halen hoor, zeker niet zelf opeten!!!

Alle zieltjes

Is dat niks, al mijn derde blog en dat op zo korte tijd! Ik leer het nog.

Ik had beloofd dat ik een beetje zou doorgaan op degenen die er niet meer zijn!

Ja, het is nu eenmaal allerheiligen en zo geweest en dan ben je daar toch meer mee bezig.

Nochtans, hoewel ik het van zo nabij heb meegemaakt, maken deze dagen mij niet echt triest. Ik heb meer moeite met verjaardagen, Kerstmis en dagen die voor mij persoonlijk een speciale betekenis hebben. Dat hele allerheiligengedoe is soms ook weer aan 't ontaarden in een show om het mooiste bloemstuk.

Pas op, ik zeg soms omdat ik zeker weet dat er mensen zijn die er ook heel intens mee bezig zijn en voor wie dat bloempje meer betekent dan de bloem zelf, if you know what I mean.

Ach ja, het is wel goed dat die dag bestaat en dat het kerkhof toch één keer per jaar nog eens omgetoverd wordt tot een bloemenzee.

Maar ik heb dat niet nodig om aan de mensen te denken die er niet meer zijn, ze zijn allemaal dagelijks (of toch bijna dagelijks ) in mijn gedachten!

Ik wil vooral niet dat dit een sombere blog wordt en dus zullen we maar eens vlug naar het land der levenden overgaan!

Daar gaat alles zijn gewone gangetje, bij momenten weer te druk en soms ook lekker rustig.

Deze maand moet ik naar verschillende feestjes en fuifjes en dat is altijd gezellig!

Voor je 'tweet is het alweer Kerstmis en nieuwjaar en dus weer feesten geblazen. Net zoals vele mensen ben ik daarna ook weer blij als het allemaal voorbij is, maar toch is het gezellig, of beter, we moeten zorgen dat het gezellig wordt!! Dit jaar zal dat wel lukken want deze keer moet ik nieuwjaar niet alleen vieren, hiep hiep hoera. En voor degenen die het belangrijk vinden, er zal geen "vriendje" bij zijn maar een echte VRIEND. Nu content Adriën? :-)

Misschien is het allemaal chinees voor sommigen, maar ja, ik mag nog geheimpjes hebben he?

De rest is voor volgende keer, anders heb ik dan niks meer te vertellen!!

Paris...

Ik zal nog maar eens een nieuw blogje maken, er moet niet altijd zo veel tijd tussen zitten he?

Ik wil toch iedereen ook vertellen over mijn héél kort maar héél leuk uitstapje naar Parijs.

In Parijs, enfin, op een tiental minuutjes metro van Parijs, woont namelijk de dochter van mijn zus met haar man en bijna tweejarig dochtertje, Hannah.

Sarah (ook een Sarah dus) was bij ons thuis het eerste kleinkind en dus altijd wat speciaal. Toen zij geboren werd was ik nog vrij jong en ongebonden en dus ging ik meermaals met de trein naar Leuven om daar te gaan babysitten. Dat maakt dat ik toch wel een speciale band heb met zowel Sarah als met haar zussen Doortje en Julie.

Sarah heeft nu zelf een dochter en mijn zus moest daar gaan babysitten. ik vind het jammer dat Hannah mij nauwelijks kent, en dus was dit de kans om onze banden eens wat aan te halen.

Het is ook gelukt, na een uurtje waren we al heel close en heb ik heel wat knuffel momenten kunnen inhalen. hannah is ook een heel lief guitig meisje maar met een eigen willetje (klinkt bekend he Sarah?)

Ik heb het centrum van Parijs niet gezien maar in de buurt was genoeg te beleven. Fijne parken, interessante mensen, ook wel de echte Parijse sfeer.

De twee gezellige avonden met beaucoup de vin et fromage maakten alles 'af'.

Woensdag ben ik dan terug gekomen met de Thalys want ik moest helaas gaan werken.

Het is dus zeker voor herhaling vatbaar!

Nu heb ik ook wel fijne vooruitzichten want het is herfstvakantie en dan hebben wij dus ook een weekje vrij, mij hoor je niet klagen... ach soms kan het leven ook wel mooi zijn he!

Beste mensen, vakantie of geen vakantie, geniet er toch maar van zoveel je kan!

Misschien ben ik wel een beetje melancholischer door het dichterbij komen van allerheiligen, dan denk je weer meer aan de geliefde mensen die niet meer kunnen genieten... alhoewel sommigen nooit uit onze gedachten zijn..maar dat is voor een andere blog!!

kennen jullie mij nog?

Vermits iedereen begint te vragen waar mijn volgende blog blijft, zal ik er maar eens werk van maken.

Eigenlijk heb ik geen tijd om veel te bloggen én ik vertel al zoveel overal dat de mensen die mij kennen al alles van mij weten...en dan moeten ze ook nog es mijne blog lezen, poeh!!

Intussen is de vakantie (zo lang was het geleden!!) al weer lang gedaan en kijk ik al uit naar de volgende vakantie, dat is al over een dikke week (herfstvakantie) dus dat zit wel goed.

Voordat die begint ga ik ook nog een paar daagjes naar Parijs, dus dat zit helemaal goed!

Mijn zus moet in Parijs gaan babysitten op haar kleinkind en ik ga dus enkele dagen mee. Ik verheug me erop. Mijn nicht (dochter van mijn zus dus) heeft al zo vaak gevraagd wanneer ik eindelijk eens naar daar kwam, en voila, nu is het zover!!

Mijn andere zus zit in China, maar die heeft niet gevraagd of ik mee wou, dus dat zal niks zijn.

Eigenlijk weet ik niet of ik dat wel echt zou willen, dat trekt me echt niet aan. veel te druk en veel te veel chinezen!!

Hier is genoeg om naar uit te kijken, één van die dingen is zeker de geboorte van een nieuw boeleke over een week of 4. Iedereen die de blog van Sarah leest is daar zeker van op de hoogte en degenen die dat niet doen, die weten het dus bij dezen.

Het is voor Sarah en Herman te hopen dat dit wichtje iets minder energie zal hebben dan het eerste want die telt toch wel voor twee. Ach ja, ze is ook super-grappig en super-lief en dat maakt alweer veel goed. Vorige zaterdag heeft ze onder andere geleerd dat "Marina" in een kapelleke woont, dus ze wordt steeds slimmer!

Oh ja, nog even stoefen want ik heb samen met mijn buurvrouw "dwars door Hasselt" gelopen. In de krant stond dat wij de 5 km in 39 minuten liepen, maar door onze "schoenbadge" wisten ze op internet dat het maar 36 minuten waren. Ik ben allang blij dàt we ze uitgelopen hebben, dat is meer dan veel anderen kunnen zeggen.

Mijn vriendje maakte de prachtige sportieve foto die hopenlijk boven deze blog zal staan, als het niet zo is, dan is het mislukt!!

Mijn enige lieve dochter is alweer naar Gent vertrokken, op een nieuwe studio en die valt gelukkig beter mee dan het kruipkamertje van vorig jaar!

Zo, ik ben weer wat bij denk ik. Ik hoop dat ik jullie niet verveeld heb en groet jullie bij dezen!!

Bijna vakantie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Hello folks,

Allé, het begint toch te korten. Ik moet nog 5 nachten gaan slapen op mijn werk (wat een luxe he) en dan begint mijn vakantie.

Hoewel mijn werk helemaal niet zwaar of stresserend is, ben ik toch blij om er een zestal weken zonder te zijn. Ik slaap tenslotte het liefst in mijn eigen bed, en sta liefst niet te vroeg op!!

Voor de rest niet zoveel te vertellen. Zoë haar examens zijn ook naar een einde aan het komen, nog twee inspanningen en ze kan ook rusten en fuiven en relaxen! Dan nog afwachten hoe de resultaten zijn, maar dat zien we wel, ze heeft haar best gedaan in alle geval!!

Vandaag ben ik naar het huis (in aanbouw) van mijn zus gaan kijken. Ze gaat in Jeuk wonen, dat is dicht tegen st. Truiden en dus dichter bij mij dan toen ze in Leuven woonde. Ik ben daar heel content over want het is eigenlijk mijn lievelingszus en dan kan ik daar eens wat vaker heen.

Ze heeft zelfs een logeerkamertje waar ik mag verblijven dus dat zit wel goed. T'is wel het kleinste kamerke maar ja, als er maar een bed op kan ben ik al content. Ze zit daar midden tussen de velden en vanop hun terras heb je een prachtig uitzicht, dus ik zal daar ook wel eens naar toe trekken met mijn schildersezel (dan moet ik die wel eerst gaan kopen!!)

Met de rest van mijn activiteiten gaat het ook wel goed. Ik ben heel veel uithuizig, zodat Zoë al wel eens oppert dat ik niet zo een echt goede moeder meer ben (ik hoop dat ze dat als grapje bedoelt) maar als je dochter 18 is dan veronderstel je dat ze wel wat langer zonder moeder kan!

Ik zie haar nog heel graag hoor, maar we zullen toch ieder onze eigen weg moeten gaan, want ik veronderstel niet dat ik bij haar mag inwonen als ze ooit alleen (of bij Ko) gaat wonen? (Of wel , Zoë?

Ik ben toch niet van plan om eenzaam en alleen weg te kwijnen als Zoë eens moet vertrekken en het ziet er niet naar uit dat dat zal gebeuren...er is nog niks echt officieels maar we werken eraan. Ik merk wel dat ik nog steeds moeite heb om het verleden los te laten en ik wil daarom ook niks forceren. Er is ook zoveel gebeurd de laatste 9 jaar en dat gaat niet in uw koude kleren zitten. Ach ja, we hoeven ook niet te rushen he, we nemen alles maar hoe en wanneer het komt.

Eigenlijk denk ik van mezelf dat ik veel te veel nadenk over sommige dingen en mij beter kan laten 'gaan' (go with the flow of hoe zeggen ze dat?)

Zo, nu ga ik nog wat op mijn gemakske 'zondag houden' en gewoon eens lekker niks doen! Straks nog eens naar mijn schoonmoeder want die heeft net alweer een achterkleinkind gekregen en daar zal ze graag over willen vertellen. Wellicht komen al de voorgaande bevallingen nu alweer aan de beurt (en dat zijn er veel hoor) maar ja, ik zal een dame van 90 jaar dat maar gunnen. T'is eigenlijk al fijn dat ze het nog allemaal kan vertellen!

Dag mensen, maak er een aangename zondag van, het regent alvast niet en geniet ook van de rest van de week. Ik ga dat ook doen! hasta la proxima.

vaders en studerende dochters

Amai, is dat lang geleden. Ach ja, ik moet het niet meer herhalen, mijn leven is gewoon te druk. Ik snap niet waar sommige moeders de tijd halen om nog te bloggen, mijn kind is op kot en nog heb ik geen tijd!

Alhoewel, de examens zijn bezig en dus is Zoë nu meer thuis dan in Gent en dat heb ik al geweten. Pas op, ze studeert goed, daar kan ik echt niks van zeggen. Maar wat mij het meest verontrust, zijn haar pauzes... ofwel wil ze persé iets gaan kopen (tuinset, kleren, eten...) dus als dat doorgaat ben ik in de kortste keren failliet; ofwel wil ze iets koken of bakken en dan moet ik de hele keuken afzoeken naar kokospoeder of vanillesuiker of andere attributen; ofwel krijgt ze gewoon plaag-en lachstuipen en zo is er telkens weer iets nieuws. Vermoeiend hoor, studerende kinderen!!

Het goede is wel dat ze al enkele keren voor mij gekookt heeft en dat haar baksels ook wel heel lekker zijn, dus dat is dan wel mooi meegenomen (alleen mijn lijn.....)

Nu dat Zoë terug veel thuis is, merk ik wel dat ik eigenlijk wel een heel "uithuizig" leven heb, ik ben bijna iedere avond 'de brats op' (sorry Zoë). Ik werk ook wel 2 à 3 avonden per week dus dat tel ik niet mee. Maar ook de anderen avonden heb ik wel altijd iets te doen, een lady's night met mijn vaste vriendinnenkliek ( zalig op terrasje) of een etentje bij Eric en Jeannetta, of een verjaardag, een film...

Sinds kort is daar ook nog iets bijgekomen, of zal ik zeggen iemand.. die nogal wat van mijn tijd opslorpt. Ik hou jullie nog wat nieuwsgierig want ik moet nu ook niet alles dadelijk aan de grote klok hangen vind ik, degenen die mij 'nabij' zijn weten wel over wie of wat ik het heb. Ik was wel wat afwachtend in het begin maar nu ziet het ernaar uit dat het wel een bepaalde kant uitgaat...

geheimzinnig he, maar voorlopig hou ik het zo, anders is het niet meer spannend ha ha.

En tenslotte nog een dikke proficiat voor alle vaders want vandaag hebben we die gevierd, de ene met wijn en een laurierboompje, de andere met een grasmachien, nog ene met een kledingbon en van al de andere vaders weet ik het niet maar ik hoop dat er aan hen allemaal gedacht is! Voor Zoë waren het bloemetjes op het kerkhof maar vooral thuis ook langs zijn foto, maar wij hebben aan hen allemaal gedacht en dat is wat telt!

But life goes on en vermits we niet weten wat het voor ons in petto heeft, leven we het volop en maken we er zelf iets moois van! Vandaag nog hadden we het er in een gesprek over dat we tenslotte zelf beslissen van wat we genieten en dat dan ook volop moeten doen als de gelegenheid zich voordoet! Durf je te laten gaan en laat geen fijne dingen ongebruikt aan je voorbij gaan!!

Zoals steeds komt het bij mij tot ietwat filosofische gedachtengangen en dan weet ik dat het tijd wordt om de blog af te sluiten!!! Tot de volgende keer met misschien een vervolg op de geheimzinnigheden. Wait and see.....

Moederdag natuurlijk

En, al die jonge (en oudere) moeders, hebben jullie kindjes, al dan niet met hulp van hun vader, jou heerlijk verwend op moederdag? Ik hoop het!

Ik werd zoals altijd verwend met o.a. een plantje, iets lekkers (en speciaal) en een boek. (over beeldhouwen, dus nu aan de slag!!!) Bedankt, mijn kinderen, 't heeft me deugd gedaan aan mijn hartje!!

Ik ben natuurlijk ook mijn eigen mama en schoonmoeder gaan vieren en dus waren die ook blij. Ach ja, ik vind wel dat alle moeders het wel eens verdienen om in de bloemetjes gezet te worden!

Intussen zijn er weer enkele weken gepasseerd en dus is mijn ma alweer een heel stuk beter, gelukkig maar.

Het weer is dan intussen ook weer helemaal omgeslagen en dat is niet zo fijn voor al de communiekantjes. Ik moet donderdag gaan en hoop dus dat de zon een beetje meewerkt!

Voorbije vrijdag heb ik nog eens mogen proeven van het migrantenleven. Letterlijk en figuurlijk dan. We bezochten (samen met een groep) eerst een migrantenwijk, helaas ook te merken aan de vele kapot geslagen ruiten, de buurtwerksters van daar (Houthalen-Meulenberg) vertelden ons ondertussen over het vele werk en inspanningen die ze doen om het daar allemaal een beetje "huiselijk" te houden. Eigenlijk is het een prachtige wijk met héél veel groen en sjieke lanen met prachtige bomen, maar ja, mij moet je er toch niet neerzetten hoor!

Het was allemaal heel interessant maar ik ben toch blij dat ik dat werk niet meer doe hoor, ze mogen hun jobke hebben!

Een Turk in de Moskee legde ons haarfijn uit waar het bij de Islam allemaal om draait en ja, de grondgedachte is wel ok, maar spijtig genoeg nemen sommige moslims een loopje met de inhoud van de Koran en dan zijn meestal de vrouwen er de dupe van.

Daarna, en daar ging het me eigenlijk om, was er Tagine en cous-cous. Amai, koken kunnen ze wel, die Marokkanen. Want dat was om duimen en vingers mee af te likken (Zij eten dan ook met hun handen) en ik heb daar dus goed gesmikkeld. Ik jog er dat wel weer af!!

Terug in Runkst, besloten we iets te drinken en daar kwamen we toch niet terecht op een echte karaoke avond zekers!!! gewoon te gek, ik heb wel niet gezongen hoor! ('k was niet zat genoeg)

Zo, heel veel indrukken dus en desgevolg een hele leuke week, hoop dat die van jullie even goed was. Nu ga ik me verder bezig houden met minder plezante dingen, zoals het huishouden.

Tot de volgende blog en nog een fijne dag gewenst!!!!

verjaren

Toch nog vlug een blogje om te vertellen dat ons ma weer thuis is. Ze is volledig doorgescand en gezond bevonden. je merkt wel goed dat ze veel afgezien heeft want ze is nog lang de oude niet.

Véél rust, goed eten, betuttel van onze pa en bezoekjes van haar kinderen zullen haar er echter wel weer bovenop helpen!

Vandaag is ons ma jarig, ik zeg hier niet hoe oud ze wordt want dat vindt ze niet fijn!!

Straks ga ik haar met een bloemeke en een bezoekske vereren. Ze zal wel bezoek genoeg krijgen vermits iedereen haar wel proficiat zal willen wensen.

Vanavond moet ik dan nog naar een andere verjaardag, maar eigenlijk weet ik niet juist hoe oud die wordt, dus Annick, ge hebt geluk anders wisten al mijn 'blog-lezers' het.

Alvast voor allebei een hele dikke proficiat.

Zaterdag zijn we dan naar een huwelijksverjaardag geweest. De neef van Stephan en zijn vrouw + eveneens de ouders van onze buurman (dat zijn dus dezelfden he) waren 50 jaar getrouwd en dat hebben we geweten want we hebben heel lekker en sjiek gegeten!!

Ik had mijn hakken nog es aangedaan en ben al blij dat ik rechtop gebleven ben!

Het is toch nog goed dat er nog koppels zijn die het zo lang volhouden. Er zijn ook andere koppels die het momenteel niet zo goed doen maar daarover (misschien) meer in een volgende blog. Ach ja, soms gaat het goed en andere keren minder, dat is nu eenmaal het leven met goede en kwade dagen, niks aan te doen. Als ik het zo allemaal hoor dan zou ik eigenlijk wel gek zijn als ik opnieuw met iemand iets zou beginnen. En toch is een mens steeds weer geneigd om een zielsverwant te zoeken. Aan de ene kant voel ik me perfect gelukkig gelijk ik nu ben, met mijn dochter, mijn familie en heel veel vrienden. En aan de andere kant is er toch steeds ergens een gemis. Iemand die u af en toe eens vastpakt (oei als Jeannetta dit maar niet leest...) of gewoon weten dat je bij iemand hoort of dat iemand anders jou net iets specialer vindt dan anderen, ik kan het niet goed uitleggen maar ik mis het soms wel!!!

Als je erop begint te letten dan merk je dat (bijna) al de liedjes, de reclames, de romans... te maken hebben met relatie tussen man en vrouw. Dus blijkbaar zit dat toch onafwendbaar verbonden met het menselijk ras, raar...

Enfin, ik ben weer op de filosofische toer en ga het hierbij laten, genoeg stof om eens even bij na te denken dacht ik zo. Dus geef ik jullie nu meditatie tijd tot de volgende blog en wens jullie allemaal fijne zonnige dagen. En als je iemand hebt in je leven, geef die dan maar es een dikke knuffel want dat doen we veel te weinig :-) tot de volgende...

zieke moeder

Nog even een blogje tussen de ziekenbezoeken door!

Met ons ma gaat het gelukkig toch een beetje beter maar genezen is ze helaas nog niet!

We wachten nog op een scan die moet uitwijzen of er nog ergens een infectieke of zo zit te broeden. Ik hoop toch dat ze nu binnenkort naar huis mag want het is lang geweest!

Ze zal wel veel tijd nodig hebben om terug volledig de oude te worden.

Maar ja, geduld is een schone deugd he?

Voor de rest gaat het leven zijn gewone gangetje, Zoë in Gent en ik thuis met mijn alledaagse bezigheden. Het is alleen alweer veel te warm buiten, maar dat is niet voor mij alleen!

We zullen maar niet klagen want dat helpt toch niet!

Dus ik wens jullie nog fijne warme dagen en tot de volgende blog met hopelijk goed en meer nieuws...

Moezelen

Hier dan mijn verslagje over mijn verblijf aan de Moezel. (12 tot 15 april) Kort samengevat: het was zalig!

De wandelingen waren lang en soms wel moeilijk, maar het uitzicht was adembenemend.

Ik was nooit eerder in die streek geweest en wist dus niet dat het daar zo mooi was.

Ik zou er niet, zoals sommigen, ieder jaar willen zitten maar zo voor een keer was het wel de moeite. Wie weet over een jaar of 5 weer eens...

De wijn was inderdaad wat zoeter als we gewoon zijn, maar heerlijk koel en in aangenaam gezelschap smaakte mij de 'trockene' toch wonderwel goed.

We hebben ook een wijnproefavond gehad en het moet gezegd: die Duitsers kunnen het goed uitleggen en dus liet ik mij toch verleiden om enkele flesjes te kopen om thuis na te genieten. Buiten op het terras zal dat wel smaken!

Guido, mijn broer was ook mee en ik vreesde dat het voor hem wat minder zou meevallen vermits hij echt niemand van het gezelschap kende, maar het tegendeel is waar want hij verveelde zich geen moment.

Dus na een coctail van witte (trockene) wijn, schweineschnitsel, wurst, kartoffelen, wandelingen en een héél aangenaam gezelschap zijn de batterijtjes terug opgeladen.

Spijtig genoeg vernamen we op de terugweg dat ons ma in het ziekenhuis lag. Ze heeft het één of ander virus opgedaan en is vorige zaterdag met de ambulance weggebracht omdat zowat al haar functies het aan het begeven waren.

Ze is weer een beetje beter maar toch nog lang niet de oude en zolang ze koorts heeft mag ze niet naar huis. Onze pa is heel ongelukkig maar we proberen hem ook wat te betuttelen!

Back to reality dus!

Ik hoop dat ze tegen haar verjaardag (30 april) weer terug wat fut heeft.

Ik hou mijn lezers op de hoogte en hoop op goed nieuws in de volgende blog!! salukes.

Paasklokken en zo

Eindelijk nog eens een blogje, schandalig lang geleden is het!

Maar ja, nu is het vakantie: géén academie, géén Spaans, minder werken.. dus meer tijd voor blogjes en zo!

Ik moet tijdens deze twee weken maar twee nachtjes werken en er is daar heel weinig volk dus echt werken kan je dat niet noemen, je zal mij niet horen klagen.

Het weer valt wel niet echt mee tot nu toe, hoewel we toch al een beetje warmere dagen hebben gehad. Het is ook nog lang geen zomer dus zullen we ook maar afwachten en content zijn met ieder straaltje zon!

T'is wel bijna pasen maar als je kinderen eens groot zijn, betekent dat toch niet zo veel meer.

Zoë zit die dag, en al de 6 volgende dagen, in italië en dus zal ik ander gezelschap moeten zoeken. Geen nood hoor, die dag voeg ik ook nog een jaartje toe aan mijn levensbestaan en ik verwacht dat er toch nog wel iemand zal langs komen! Zoniet zal er geween zijn en tandengeknars...Ach ja, kinderen zwermen nu eenmaal uit, dat is het leven he? En ik zou het ook niet anders willen, want als ze zo voor eeuwig aan uwe rok (broek in mijn geval) blijven hangen, dat is ook niet alles! Ik ken mensen die daarvan kunnen meespreken...

De week na pasen ga ik zelf voor 4 dagen naar de Moezelstreek. Er zal veel gewandeld worden maar ook veel wijn geproefd. Ik hoop wel dat ze er ook iets anders hebben dan zoete moezelwijn want dat krijg ik echt niet binnen. Een stevige droge wijn is beter aan mij besteed!

Intussen ben ik ook nog steeds bezig van mijn huis en tuin een beetje op orde te krijgen voor de zomer. Normaal moet de 'grote schoonmaak' gedaan zijn tegen pasen, maar bij mij werkt dat met vertraging! Wie zit daar ook op te wachten? Ik niet in alle geval!

Er zijn immers dingen die ik belangrijker én aangenamer vind!

Zo, dit was dan mijn lente-pasen praatje, ik ga proberen van wat meer blogjes te maken, want dan kan ik ook voor mezelf eens alles op een rijtje zetten! Voor iedereen een zalig paasfeest met lekker veel chocolade en goed gezelschap! Tot de volgende.

chaos

Zo,

ik ben er nog eens. Niet te lang weeral want ik heb seffes een afspraak met een man waarvan de meeste vrouwen een afkeer hebben. Maar ja, één maal per jaar moet je eraan geloven!!
Herman doet het wel voor de helft van de prijs, maar toch...

Hier in huis is het de grote opruiming geblazen. Ik heb overal verkondigd dat ik zeker 1/3 van de inhoud van mijn huis buiten wil (zowel via afval als okazie) en dus moet ik mij daaraan houden.
Ik ben begonnen met al de laden leeg te maken. Dat leverde al ettelijke kilo's papier op die nu verdwenen zijn, al een goed begin vind ik!
Nu is Zoë haar kamer aan de beurt, dan de mijne en dan de zolder. Ik ben nog zoet tot na de zomer denk ik!
Je komt wel vanalles tegen bij't opruimen: kindertekeningen, kaartjes, vergeten brieven... wel plezant eigenlijk. T'is zo een beetje je leven van de laatste jaren overlopen, met zijn goede en minder goede herinneringen.
Eigenlijk zou ik es moeten verhuizen, zoals Monique (mijn oudste zus), dan ben je wel verplicht van een heel deel te liquideren. Maar ja, verhuizen zit er nog niet dadelijk in. Ik droom wel nog steeds van een huisje aan de Ierse kust, maar dat zal wel bij dromen blijven, of ik moet zo ne ruwe, rosse, lieve (dat vooral) Ier tegenkomen vandaag of morgen! Spijtig genoeg lopen die hier niet zo veel rond!!
Voor de rest gaat mijn leven zijn gewone gangetje. Zoë heeft een een teleurstelling te verwerken maar dat zal wel weer goed komen, er zijn ergere dingen dan schooluitslagen!
Nog 14 dagen en dan is de reünie van mijn vroegere school in Antwerpen, dat sluit dus perfect aan bij mijn opruim-herinneringen! Zo mensen, ik moet stoppen want die hoger-vernoemde man wacht helaas op mij, ik wens jullie allemaal een fijne dag/week/maand en geniet van iedere dag! tot de volgende blog!

VAlentijn VAkantie en andere fijne dingen

Ja ja, het wordt nog eens hoog tijd voor een nieuwe blog!

Valentijn is alweer voorbij, niet dat ik daar zoveel aan heb maar ik geniet altijd van de lievekes rondom mij, hoewel sommigen pas laat op de avond hun liefde verklaren...

Op mijn werk waren er ook wel bloemekes te zien hier en daar en dan mag het een "commerce" zijn, t'is toch ook schoon als ge nog eens tegen uw liefje zegt dat ge ze graag ziet. De pas ontloken stelletjes zullen dat nog wel vaak doen maar als je al wat langer bijeen bent, slijt dat toch een beetje bij de meesten!! Als ik dan zie dat onze pa nog bloemekes aan ons ma geeft, dan vind ik dat toch mooi!

Ik mocht die dag op Norah passen en als dat kind gelukkig is, dan wordt ik daar toch ook wat verliefd op, want t'is toch ook een schatteke, hoezeer ze haar willeke ook heeft. Ik geniet er toch van om daar mee bezig te zijn.

Ze was wel superlief en we hebben er dus allebei een fijne dag van gemaakt. En ik hoop haar ouders ook, want die hadden dubbel te vieren. Ja, ja, ons Sarah heeft er een voordeur bij, bij deze nog es proficiat me kind!

Ik kreeg toch ook een gelukkige valentijn gewenst van een toch wel héél mooi jong manneke. Hoewel het mijn zoon kon zijn, kwam mijn hartje toch een klein sprongetje naar omhoog en even wenste ik dat ik 30 jaar jonger was, helaas...

Ach ja, wij dromen ook nog graag af en toe :-)

Een ander fijn ding is dat er ook weer een weekje vakantie in aantocht is. Dat is altijd leuk natuurlijk. Ik ga die (weer maar eens) gebruiken om de chaos, die mijn huis is, eens wat te ordenen. maar ik ga toch ook wat genieten en daar zit alvast een dag Gent in want mijn arme dochter heeft maar twee dagen vrij!

Samen met die "arme" dochter ben ik ook nog eens naar Maastricht geweest en dat was ook wel leuk. Hoewel mijn bankkaart wel afgezien heeft. Ze kreeg koppijn van al dat 'pinnen'!

Ach ja, Zoë had toch wel wat extra's verdiend na al haar blok- en andere miserie!

Zo, dit was weer het laatste nieuws. En Inge, het was leuk om jou en de 2 meestbesproken onderwerpen van jouw blog nog es in levende lijve te zien.

Jouw meisjes zijn wel echte poppemiekes he?

Voila, ik ben ermee weg. Ik wens al degenen die ook verlof hebben, een fijn verlof en de anderen, tja, maak er het beste van!! groetjes!

ontspannen weekend

Hèhè, ik heb mezelf eens gepermiteerd van er een ontspannen weekendje van te maken. zoë is nu ook klaar met de examens en dat doet er ook veel aan natuurlijk.

Vrijdag had ik een studiedag en, hoewel plezant, is dat wel vermoeiend. We kregen er wel lekker eten en ik had de kans om eens met mijn collega's te keuvelen want op het werk zie ik die eigenlijk zelden (we werken altijd afwisselend)

zaterdag es lekker uitslapen en dan op mijn gemakske (en dan bedoel ik echt op mijn gemakske!!) dweilen (degenen die mij kennen weten dat dat nogal lang kan duren omdat ik nog vanalles tussendoor doe!), daarna winkelen en een beetje koken want de innerlijke mens wil ook wat.

S'avonds lekker lui in de zetel, met een filmke en een borrelke. Ik heb de helft van de film gemist omdat ik constant in slaap viel maar ik had hem toch al gezien, dus no harm done!

Zondag alleen een bezoekje gebracht aan al de oma's en één opa en voor de rest weer kalm aan. Tussendoor wel een machineke was gedraaid, maar daarvoor doet de wasmachine het meeste werk.

Gevolg is dat ik vandaag, maandag, in perfecte conditie ben voor de Spaanse les. Dus mijn huiswerk is al klaar en nog een aantal extra oefeningen. Flink he?

Zo'n weekend is perfect voor éne keer. Ieder weekend moet dat zo niet want dat zou vreselijk saai worden. Dus volgend weekend is alweer volgeboekt. Zo mensen, dat was alweer mijn bijdrage voor vandaag. Hasta la proxima. en maak er een leuke dag van.

veel te druk

Ik vraag me af hoe het komt dat ik altijd tijd te kort heb? Zou ik dan toch teveel hooi op mijn vork nemen? Ik heb géén kleine kindjes meer, géén puppies en toch... ik werk wel nog enkele avonden en nachten per week en doe Spaanse les (1 namiddag) en volg academie (1 voormiddag) en dat is het echt. maar ja, deze week komt daar een studiedag bij (hele dag) en vermits mijn buurvrouw ei zo na gaat bevallen (ze moet het bijna tegenhouden!) breng ik soms het buurmeisje naar school en ik wil ook nog joggen...Tja, ik wil niks opgeven en dus zal ik de bluts met de buil moeten nemen!!

Ik wil ook nog een dag naar Leuven en Zoë wil nog es gaan shoppen in Maastricht.. wat een geklaag he, maar ja, het is ook fijn dat mijn dagen goed gevuld zijn want anders zou ik met vervelen.

En nu moet ik naar mijn werk en dus is dit blogje ten einde!

En ik beloof op mijn communiezieltje dat de volgende blog plezant en lollig zal worden. Van klagen word je immers oud!!!

studeren en andere misérie

Nog es vlug even een blogje want dat is alweer een tijdje geleden!
Zoë haar examens zijn nu toch bijna halfweg. Morgen een zware dobber (Statistiek) en daar ziet ze als een berg tegenop!
Ach ja, er zijn belangrijkere dingen in het leven, dus als het niet moest lukken dan zien we verder wel!!
Ik probeer intussen thuis mij wat "stilletjes bezig te houden" en zorg voor het aanbrengen van spijzen en dranken zodat mijn studentje voldoende energie heeft!!
Tussendoor ben ik wel es een spokenwandeling gaan maken in Eigenbilzen. Hééél leuk en spannend, maar ik hield er wel een kou op mijn nekspieren van over zodat ik 2 dagen mijn nek niet kon draaien want dan schoot er een pijnscheut van jewelste door mijn nek tot aan mijn schouder! Amai zunne!
Dan werd ik ook nog uitgenodigd op een gezellig etentje (dank u Anneke!)en ik zag een klasgenoot terug na ong.34 jaar! zij was niet veranderd en ze vond dat ook van mij (ofwel nam ze een loopje met de waarheid)
En zo kabbelt de tijd maar verder. Ik zal blij zijn als het 3 februari is, dan zijn de examens gedaan en kunnen we weer ontspannen ademen!
Ach ja, dat zijn zo van die dingen waar je eenmaal doormoet, we zullen dit ook wel overleven, hoe de resultaten ook zullen zijn.
Echt spectaculair nieuws heb ik echt niet, het gewone leven vind ik echter al boeiend (en soms vermoeiend) genoeg!
Dit gezegd zijnde stop ik ermee voor vandaag (met schrijven dan toch)
en tot de volgende zitting!!

een nieuw jaar, nieuwe zorgen

Dit wordt een niet zo opgewekt blogje, om de eenvoudige reden dat ik me niet zo opgewekt voel!
Ten eerste zit Zoë met haar examens, dat betekent ook stress voor een moeder want je leeft daar toch echt mee mee.
Daarbij komt dat Zoë haar allergie wel erg opspeelt en dat maakt het allemaal nog erger. Het ergste is dat je wil helpen maar je kan niks doen en dat maakt het zo frustrerend!
Het enige wat je kan doen is het allemaal eens uitschreeuwen in een blogje, maar dat zal haar natuurlijk niet helpen!
Omdat wij maar een superklein gezinnetje zijn, is Zoë het grootste deel van mijn leven. Ik denk dat we mekaar ook door en door kennen. Natuurlijk heeft ze Ko en dat is voor haar nu belangrijker, maar toch...
Dus als mijn kind ongelukkig is, ben ik dat ook!
De jonge moeders die dit lezen, zullen dat ook wel begrijpen. Geloof me, dat moedergevoel blijft altijd, ook al zijn je kinderen theoretisch gezien, volwassen!
Voor de rest kabbelt het allemaal zachtjes verder, het gewone dagelijkse leven is weer begonnen: Spaanse les, academie, werken..
Gisteren werd ik uitgenodigd door mijn overburen voor een nieuwjaarsdrink en dat was wel héél gezellig. Ik ben toch blij dat ik met een deel van de geburen een fijn contact heb, ik ben eigenlijk blij met alle vriendschappelijke contacten. Zonder vrienden is een mens niks vind ik.
Zo, dit moest ik toch even kwijt. Ik ga nu seffes al mijn moed bijeen rapen en eens gaan joggen.
Het is alweer een weekje geleden (mede door het rotslechte weer) en de wijn en hapjes van de nieuwjaarsperiode moeten er nog allemaal terug afgelopen worden!
Ik hoop dat ik al eens terug meer de kans zal hebben om blogjes te schrijven, want dat werkt zo een beetje als een therapeutisch dagboek!
Tot de volgende dus...