beetje vrolijker!!

Beste menskes,

Omdat ik mijn vorige blog toch nogal somber vond, maak ik maar vlug een nieuwe met wat vrolijker nieuws. Alhoewel, nieuws, op zo korte tijd heb ik wel niet veel meegemaakt!

Onze pa voelt zich op het moment weer beter en dat maakt dat we weer een tijdje gerust zijn!

Zoë haar eerste examen is gepasseerd en ze had er een goed gevoel bij, dat geeft dus weer moed om door te gaan. Ik moet haar bewonderen, die examenperiode duurt een maand en dat is toch lang om altijd onder stress te zitten. doch ik hoor haar nooit klagen en ze doet echt wel haar best. Ach, ik mag mijn eigen kind toch wel eens bestoefen he?

Ik heb in alle geval enkele grote zakken theelichtjes aangeschaft, dus aan de morele bijstand en verlichting zal het in alle geval niet liggen!

Vandaag heb ik nog eens met Esther kunnen knuffelen en dat is dus ook weer positief! Het is ook een echt knuffelbeerke. Af en toe slaakt ze echt gilletjes van genot (denk ik toch) en ze lacht nu ook heel bewust. Gelukkig mag ik af en toe eens babysitten. Ik wou eigenlijk zelf altijd een hele rij kinderen, maar dit maakt ook al veel goed!

Vandaag heb ik er ook een luie zondag van gemaakt en dat is toch eens zo plezierig. Mijn overbuurvrouw leende mij een kanjer van een boek (dank u Mitsy) en dus kan ik mijn leeshonger nog eens stillen want het was lang geleden dat ik nog eens een goed boek had. Ik kreeg al ontwenningsverschijnselen!!! (dan begin ik o.a. zelfs flair te lezen en flutromannekes...héél erg..)

Woensdag gaan we ook nog eens terug joggen want dat laat de laatste tijd wat te wensen over, tja, als je ouder wordt moet je wat meer moeite doen om een beetje conditie te houden!!

Voila mensen, dit was het, niet veel snoeps maar ik wou alleen maar even laten weten dat mijn sombere bui over is (duurt wel nooit lang bij mij) en dat ik er weer tegenaan ga: "Mia is back!!"

En het fotoke hier bovenaan is niemand die ik ken maar ik vind het wel heel grappig en lief. Dus jonge moeders, je ziet wat je volgende keer in de kinderboerderij moet doen he!!

Tot de volgende blog!!

na regen zonneschijn?

Ha mijn lieve lezers,

Omdat sommigen onder jullie de moeite hebben genomen van toch eens commentaar te schrijven onder mijne blog, zal ik ze belonen met een nieuw blogje!!

Niet dat ik zoveel tijd heb, maar soms wil ik toch eens tijd maken om eens wat bedenkingen neer te schrijven en zo kan ik zelf soms ook wat orde scheppen in mijn, vaak toch warrige, gedachten.

Ik blog niet zo vaak omdat ik vind dat een blog niet iets is om op te schrijven wat ik de hele dag doe, mens wat zou dat langdradig worden, maar wel om soms eens wat (on) wijsheden kwijt te kunnen aan de blogwereld!!

De kerst en nieuwjaarsdagen zijn al weer even achter de rug, niemand praat er nog van!

Nu is de tijd gekomen dat we terug beginnen te verlangen naar het mooie weer, lente, bloemetjes... het smodderweer heeft lang genoeg geduurd. helaas zal het toch nog een tijdje duren want Januari en februari kunnen nog erg koud en "winterig" worden. Voor ons is dat allemaal zo erg niet, wij kunnen een stootje hebben! Voor sommige mensen echter zoals mijn ouders, is het niet meer zo leuk. Ze worden helaas een jaartje ouder en dat merk ik maar al te goed. Voor hen zou ik willen dat ik de lente nu kon toveren! Vooral mijn vader heeft zon nodig, hij sukkelt van het ene kwaaltje naar het andere en zijn zwakke hart heeft moeite om bij te benen. Als ik hem zo zie wegkwijnen denk ik eraan dat er een tijd was dat mijn ouders onsterfelijk leden. Mijn pa kon alles gewoon, geen enkele techniek had voor hem geheimen, alle reparaties waren een peulschil. Mijn ma was de slimme, hoofdrekenen was haar sterkste punt maar ze had (en heeft nog) voor alles een antwoord. en nu moet ik dus lijdzaam toezien hoe ze stilaan minder uit hun zetel komen, hoe ze zuchten als het weer eens regent of erg vriest. Ze snakken echt naar mooi weer zodat ze buiten op hun bankje kunnen zitten. Ik weet wel dat het bij het leven hoort, maar toch kan je het niet goed accepteren. Bij mij zijn ze toch voortdurend in mijn gedachten en ik durf gewoon niet denken aan de dag dat ze er eens niet meer zullen zijn.

Dus beste mensen die dit lezen, als jullie ouders nog jong en vitaal zijn, geniet er dan van met volle teugen en laat ze zien hoe graag je ze hebt, er komt ooit een dag dat ze weg zijn en dan heb je spijt van al de tijd die je niet met hen doorbracht!

Ik besef wel dat dit een vrij somber blogje is, maar ja, zo voel ik me nu eenmaal op dit ogenblik.

Ik weet ook wel dat deze bui morgen weer wat over is, de ene dag kan je het allemaal wat beter aan dan de andere en het leven is nu eenmaal constant nieuw leven verwelkomen en gedane levens "inpakken". Allé, is dat niet mooi gezegd, al zeg ik het zelf!! :-)

Voila mensen, ik ben het weer een beetje kwijt en jullie zitten er nu mee... dus ga ik het hier bij laten en jullie nog veel geluk wensen voor dit jaar want dat had ik nog niet gedaan.

Geniet, leef gezond, wees lief voor de mensen rond u en dan komt het allemaal in orde!!

Tot de volgende blog!!