Stormige tijden

Tja, als je buiten kijkt, t'is al storm wat de klok slaat. Gelukkig hebben wij goeie stoofkes en warme sloefen, zodat wij er weinig last van hebben. Als je er niet te vaak door moet met de fiets natuurlijk!

Dat Sarah intussen bevallen is van een flinke dochter, dat is al lang de wereld rond !

Wat niet belet dat wij allemaal heel content zijn dat het kind gezond (en hoe!!) en wel ter wereld is gekomen. Ook voor ons was het spannend, maar Esther is een wolk van een baby en nog gemakkelijk en rustig ook, dus niks dan goeds!!

Norah doet nu een extra effortke om op te vallen, maar wie kan het haar kwalijk nemen. Zij is er ook en iedereen zal het geweten hebben! Ach ja, ze is ook heel lief en haar uitspraken zijn hilarisch soms amai!

Voor de rest kabbelt mijn leventje aan een gezapig tempo voort, en het is goed zo.

Ik probeer momenteel van het wat rustiger aan te doen, door herhaaldelijke hoofdpijn wist ik dat ik veel te druk bezig was. Ik doe nu mijn best om alles een beetje easier te doen, niet altijd gemakkelijk maar het lukt wel. Ik vlieg niet meer, maar wandel, ik roep niet meer, maar praat. Veel kennissen zullen hier wel blij om zijn :-) ik weet het hoor: ik ben nogal druk, maar dat zit een beetje in de aard en in de familie, dus helemaal verdwijnen zal het nooit, dan zou ik tenslotte Mia niet meer zijn!!

Het bruist allemaal in mij en dat moet er soms uit!!

Het is nu alweer december en dat is meestal een drukke maand. Mijn agenda begint er ook alweer aardig vol uit te zien. Kerstmarkten, etentjes, kadootjes kopen ... maar ja het is ook wel gezellig ook, dus klagen we maar niet.

Voor Zoë betekent december ook blokken en dat is minder natuurlijk, maar ja ze doet haar best en meer kan je niet vragen!

Voila mensen, meer nieuws heb ik niet en zeveren om te zeveren is ook absurd, dus ik hou het voor bekeken, voor verder nieuws zullen jullie op de volgende blog moeten wachten, tot dan!!

Geduld is een schone deugd..

Allé, nog maar eens een blogje omdat het weer zo lang geleden is.

Intussen begint het wachten op Sarah haar spruitje toch lang te worden. Bij iedere telefoon denk ik "het is er" maar neen hoor, het is altijd iemand anders en meestal hebben ze mij dan nodig. Ik zou beter geen telefoon meer opnemen, maar ja, dan mis ik ook weer de "moment suprême" en dat wil ik zeker niet missen!!

Voor de rest gaat alles zijn gewone gangetje, ook mijn verkoudheid want ik blijf maar snotteren, maar ja, erg interessant is dat niet, dus daar gaan we maar niet op verder :-)

Mijn schoonmoeder (beter gekend als "marraine") had ocharme meer pech, ze is erin geslaagd om op 91-jarige leeftijd nog een zona te krijgen. Voor de onwetenden: 'Zona' of 'Gordelroos' is een zeer pijnlijke ziekte waarbij zenuwuiteinden ontsteken en een zeer rode lelijke huiduitslag veroorzaken. Ze heeft af gezien maar is nu gelukkig aan de beterhand. ik heb evenwel moeten constateren wat een sterke vrouw zij is. Ieder ander zou plat gaan liggen en zich al kermend laten betuttelen, maar zij bleef zelf zorgen voor haar eten en trok haar plan. chapeau marraine!

Gelukkig heeft zij een schat van een dochter die uitermate goed voor haar zorgt want anders zou ze het toch niet gered hebben denk ik!! Dus Florine, ook chapeau voor u hoor!!

Ik ben ook nog naar de grootoudersdag geweest van Norah's school en viel pal achterover toen ik zag hoe Norah alles super enthousiast mee deed: zingen, dansen, kussen... niks was haar te veel. Dit in tegenstelling tot vorig jaar toen ze geen vin wou bewegen!

Alle bomma's en bompa's kregen dan koffie en taart en naderhand ben ik nog maar taart gaan halen bij de bakker want Norah vond het niet eerlijk dat zij geen taart gekregen hadden. Eigenlijk had ze gelijk.

Ik ben ook nog es een dagje in Gent geweest met mijn dochter en dat was ook plezant. Zij moest daar wel naar een specialist en dat is minder, maar om dat allemaal goed te maken zijn we bij de chinees gaan eten, waar we lang moesten wachten en wel veel maar niet zo echt lekker gegeten hebben.!

Ach ja, wij zijn het misschien wel te goed gewoon?

Dit weekend gaan Adriën en ik naar een fuifje in Ninove en daar zal ik volgende week een verslagje van maken.

Intussen gingen we vorig weekend ook naar een ander feestje en daar heb ik zelfs gedanst, hetgeen voor mij een unicum is. Ik kom slechts zelden op de dansvloer want ik kijk liever naar de anderen die wél kunnen dansen!

Zo zie je maar weer, mijn leven is nog steeds zéér gevuld en dus heb ik niet veel tijd over om te bloggen. En al de mensen die ik niet vernoemd heb: jullie komen er volgende keer wel in; en Jaklien: ik kom die chocolade wel halen hoor, zeker niet zelf opeten!!!

Alle zieltjes

Is dat niks, al mijn derde blog en dat op zo korte tijd! Ik leer het nog.

Ik had beloofd dat ik een beetje zou doorgaan op degenen die er niet meer zijn!

Ja, het is nu eenmaal allerheiligen en zo geweest en dan ben je daar toch meer mee bezig.

Nochtans, hoewel ik het van zo nabij heb meegemaakt, maken deze dagen mij niet echt triest. Ik heb meer moeite met verjaardagen, Kerstmis en dagen die voor mij persoonlijk een speciale betekenis hebben. Dat hele allerheiligengedoe is soms ook weer aan 't ontaarden in een show om het mooiste bloemstuk.

Pas op, ik zeg soms omdat ik zeker weet dat er mensen zijn die er ook heel intens mee bezig zijn en voor wie dat bloempje meer betekent dan de bloem zelf, if you know what I mean.

Ach ja, het is wel goed dat die dag bestaat en dat het kerkhof toch één keer per jaar nog eens omgetoverd wordt tot een bloemenzee.

Maar ik heb dat niet nodig om aan de mensen te denken die er niet meer zijn, ze zijn allemaal dagelijks (of toch bijna dagelijks ) in mijn gedachten!

Ik wil vooral niet dat dit een sombere blog wordt en dus zullen we maar eens vlug naar het land der levenden overgaan!

Daar gaat alles zijn gewone gangetje, bij momenten weer te druk en soms ook lekker rustig.

Deze maand moet ik naar verschillende feestjes en fuifjes en dat is altijd gezellig!

Voor je 'tweet is het alweer Kerstmis en nieuwjaar en dus weer feesten geblazen. Net zoals vele mensen ben ik daarna ook weer blij als het allemaal voorbij is, maar toch is het gezellig, of beter, we moeten zorgen dat het gezellig wordt!! Dit jaar zal dat wel lukken want deze keer moet ik nieuwjaar niet alleen vieren, hiep hiep hoera. En voor degenen die het belangrijk vinden, er zal geen "vriendje" bij zijn maar een echte VRIEND. Nu content Adriën? :-)

Misschien is het allemaal chinees voor sommigen, maar ja, ik mag nog geheimpjes hebben he?

De rest is voor volgende keer, anders heb ik dan niks meer te vertellen!!

Paris...

Ik zal nog maar eens een nieuw blogje maken, er moet niet altijd zo veel tijd tussen zitten he?

Ik wil toch iedereen ook vertellen over mijn héél kort maar héél leuk uitstapje naar Parijs.

In Parijs, enfin, op een tiental minuutjes metro van Parijs, woont namelijk de dochter van mijn zus met haar man en bijna tweejarig dochtertje, Hannah.

Sarah (ook een Sarah dus) was bij ons thuis het eerste kleinkind en dus altijd wat speciaal. Toen zij geboren werd was ik nog vrij jong en ongebonden en dus ging ik meermaals met de trein naar Leuven om daar te gaan babysitten. Dat maakt dat ik toch wel een speciale band heb met zowel Sarah als met haar zussen Doortje en Julie.

Sarah heeft nu zelf een dochter en mijn zus moest daar gaan babysitten. ik vind het jammer dat Hannah mij nauwelijks kent, en dus was dit de kans om onze banden eens wat aan te halen.

Het is ook gelukt, na een uurtje waren we al heel close en heb ik heel wat knuffel momenten kunnen inhalen. hannah is ook een heel lief guitig meisje maar met een eigen willetje (klinkt bekend he Sarah?)

Ik heb het centrum van Parijs niet gezien maar in de buurt was genoeg te beleven. Fijne parken, interessante mensen, ook wel de echte Parijse sfeer.

De twee gezellige avonden met beaucoup de vin et fromage maakten alles 'af'.

Woensdag ben ik dan terug gekomen met de Thalys want ik moest helaas gaan werken.

Het is dus zeker voor herhaling vatbaar!

Nu heb ik ook wel fijne vooruitzichten want het is herfstvakantie en dan hebben wij dus ook een weekje vrij, mij hoor je niet klagen... ach soms kan het leven ook wel mooi zijn he!

Beste mensen, vakantie of geen vakantie, geniet er toch maar van zoveel je kan!

Misschien ben ik wel een beetje melancholischer door het dichterbij komen van allerheiligen, dan denk je weer meer aan de geliefde mensen die niet meer kunnen genieten... alhoewel sommigen nooit uit onze gedachten zijn..maar dat is voor een andere blog!!

kennen jullie mij nog?

Vermits iedereen begint te vragen waar mijn volgende blog blijft, zal ik er maar eens werk van maken.

Eigenlijk heb ik geen tijd om veel te bloggen én ik vertel al zoveel overal dat de mensen die mij kennen al alles van mij weten...en dan moeten ze ook nog es mijne blog lezen, poeh!!

Intussen is de vakantie (zo lang was het geleden!!) al weer lang gedaan en kijk ik al uit naar de volgende vakantie, dat is al over een dikke week (herfstvakantie) dus dat zit wel goed.

Voordat die begint ga ik ook nog een paar daagjes naar Parijs, dus dat zit helemaal goed!

Mijn zus moet in Parijs gaan babysitten op haar kleinkind en ik ga dus enkele dagen mee. Ik verheug me erop. Mijn nicht (dochter van mijn zus dus) heeft al zo vaak gevraagd wanneer ik eindelijk eens naar daar kwam, en voila, nu is het zover!!

Mijn andere zus zit in China, maar die heeft niet gevraagd of ik mee wou, dus dat zal niks zijn.

Eigenlijk weet ik niet of ik dat wel echt zou willen, dat trekt me echt niet aan. veel te druk en veel te veel chinezen!!

Hier is genoeg om naar uit te kijken, één van die dingen is zeker de geboorte van een nieuw boeleke over een week of 4. Iedereen die de blog van Sarah leest is daar zeker van op de hoogte en degenen die dat niet doen, die weten het dus bij dezen.

Het is voor Sarah en Herman te hopen dat dit wichtje iets minder energie zal hebben dan het eerste want die telt toch wel voor twee. Ach ja, ze is ook super-grappig en super-lief en dat maakt alweer veel goed. Vorige zaterdag heeft ze onder andere geleerd dat "Marina" in een kapelleke woont, dus ze wordt steeds slimmer!

Oh ja, nog even stoefen want ik heb samen met mijn buurvrouw "dwars door Hasselt" gelopen. In de krant stond dat wij de 5 km in 39 minuten liepen, maar door onze "schoenbadge" wisten ze op internet dat het maar 36 minuten waren. Ik ben allang blij dàt we ze uitgelopen hebben, dat is meer dan veel anderen kunnen zeggen.

Mijn vriendje maakte de prachtige sportieve foto die hopenlijk boven deze blog zal staan, als het niet zo is, dan is het mislukt!!

Mijn enige lieve dochter is alweer naar Gent vertrokken, op een nieuwe studio en die valt gelukkig beter mee dan het kruipkamertje van vorig jaar!

Zo, ik ben weer wat bij denk ik. Ik hoop dat ik jullie niet verveeld heb en groet jullie bij dezen!!

Bijna vakantie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Hello folks,

Allé, het begint toch te korten. Ik moet nog 5 nachten gaan slapen op mijn werk (wat een luxe he) en dan begint mijn vakantie.

Hoewel mijn werk helemaal niet zwaar of stresserend is, ben ik toch blij om er een zestal weken zonder te zijn. Ik slaap tenslotte het liefst in mijn eigen bed, en sta liefst niet te vroeg op!!

Voor de rest niet zoveel te vertellen. Zoë haar examens zijn ook naar een einde aan het komen, nog twee inspanningen en ze kan ook rusten en fuiven en relaxen! Dan nog afwachten hoe de resultaten zijn, maar dat zien we wel, ze heeft haar best gedaan in alle geval!!

Vandaag ben ik naar het huis (in aanbouw) van mijn zus gaan kijken. Ze gaat in Jeuk wonen, dat is dicht tegen st. Truiden en dus dichter bij mij dan toen ze in Leuven woonde. Ik ben daar heel content over want het is eigenlijk mijn lievelingszus en dan kan ik daar eens wat vaker heen.

Ze heeft zelfs een logeerkamertje waar ik mag verblijven dus dat zit wel goed. T'is wel het kleinste kamerke maar ja, als er maar een bed op kan ben ik al content. Ze zit daar midden tussen de velden en vanop hun terras heb je een prachtig uitzicht, dus ik zal daar ook wel eens naar toe trekken met mijn schildersezel (dan moet ik die wel eerst gaan kopen!!)

Met de rest van mijn activiteiten gaat het ook wel goed. Ik ben heel veel uithuizig, zodat Zoë al wel eens oppert dat ik niet zo een echt goede moeder meer ben (ik hoop dat ze dat als grapje bedoelt) maar als je dochter 18 is dan veronderstel je dat ze wel wat langer zonder moeder kan!

Ik zie haar nog heel graag hoor, maar we zullen toch ieder onze eigen weg moeten gaan, want ik veronderstel niet dat ik bij haar mag inwonen als ze ooit alleen (of bij Ko) gaat wonen? (Of wel , Zoë?

Ik ben toch niet van plan om eenzaam en alleen weg te kwijnen als Zoë eens moet vertrekken en het ziet er niet naar uit dat dat zal gebeuren...er is nog niks echt officieels maar we werken eraan. Ik merk wel dat ik nog steeds moeite heb om het verleden los te laten en ik wil daarom ook niks forceren. Er is ook zoveel gebeurd de laatste 9 jaar en dat gaat niet in uw koude kleren zitten. Ach ja, we hoeven ook niet te rushen he, we nemen alles maar hoe en wanneer het komt.

Eigenlijk denk ik van mezelf dat ik veel te veel nadenk over sommige dingen en mij beter kan laten 'gaan' (go with the flow of hoe zeggen ze dat?)

Zo, nu ga ik nog wat op mijn gemakske 'zondag houden' en gewoon eens lekker niks doen! Straks nog eens naar mijn schoonmoeder want die heeft net alweer een achterkleinkind gekregen en daar zal ze graag over willen vertellen. Wellicht komen al de voorgaande bevallingen nu alweer aan de beurt (en dat zijn er veel hoor) maar ja, ik zal een dame van 90 jaar dat maar gunnen. T'is eigenlijk al fijn dat ze het nog allemaal kan vertellen!

Dag mensen, maak er een aangename zondag van, het regent alvast niet en geniet ook van de rest van de week. Ik ga dat ook doen! hasta la proxima.

vaders en studerende dochters

Amai, is dat lang geleden. Ach ja, ik moet het niet meer herhalen, mijn leven is gewoon te druk. Ik snap niet waar sommige moeders de tijd halen om nog te bloggen, mijn kind is op kot en nog heb ik geen tijd!

Alhoewel, de examens zijn bezig en dus is Zoë nu meer thuis dan in Gent en dat heb ik al geweten. Pas op, ze studeert goed, daar kan ik echt niks van zeggen. Maar wat mij het meest verontrust, zijn haar pauzes... ofwel wil ze persé iets gaan kopen (tuinset, kleren, eten...) dus als dat doorgaat ben ik in de kortste keren failliet; ofwel wil ze iets koken of bakken en dan moet ik de hele keuken afzoeken naar kokospoeder of vanillesuiker of andere attributen; ofwel krijgt ze gewoon plaag-en lachstuipen en zo is er telkens weer iets nieuws. Vermoeiend hoor, studerende kinderen!!

Het goede is wel dat ze al enkele keren voor mij gekookt heeft en dat haar baksels ook wel heel lekker zijn, dus dat is dan wel mooi meegenomen (alleen mijn lijn.....)

Nu dat Zoë terug veel thuis is, merk ik wel dat ik eigenlijk wel een heel "uithuizig" leven heb, ik ben bijna iedere avond 'de brats op' (sorry Zoë). Ik werk ook wel 2 à 3 avonden per week dus dat tel ik niet mee. Maar ook de anderen avonden heb ik wel altijd iets te doen, een lady's night met mijn vaste vriendinnenkliek ( zalig op terrasje) of een etentje bij Eric en Jeannetta, of een verjaardag, een film...

Sinds kort is daar ook nog iets bijgekomen, of zal ik zeggen iemand.. die nogal wat van mijn tijd opslorpt. Ik hou jullie nog wat nieuwsgierig want ik moet nu ook niet alles dadelijk aan de grote klok hangen vind ik, degenen die mij 'nabij' zijn weten wel over wie of wat ik het heb. Ik was wel wat afwachtend in het begin maar nu ziet het ernaar uit dat het wel een bepaalde kant uitgaat...

geheimzinnig he, maar voorlopig hou ik het zo, anders is het niet meer spannend ha ha.

En tenslotte nog een dikke proficiat voor alle vaders want vandaag hebben we die gevierd, de ene met wijn en een laurierboompje, de andere met een grasmachien, nog ene met een kledingbon en van al de andere vaders weet ik het niet maar ik hoop dat er aan hen allemaal gedacht is! Voor Zoë waren het bloemetjes op het kerkhof maar vooral thuis ook langs zijn foto, maar wij hebben aan hen allemaal gedacht en dat is wat telt!

But life goes on en vermits we niet weten wat het voor ons in petto heeft, leven we het volop en maken we er zelf iets moois van! Vandaag nog hadden we het er in een gesprek over dat we tenslotte zelf beslissen van wat we genieten en dat dan ook volop moeten doen als de gelegenheid zich voordoet! Durf je te laten gaan en laat geen fijne dingen ongebruikt aan je voorbij gaan!!

Zoals steeds komt het bij mij tot ietwat filosofische gedachtengangen en dan weet ik dat het tijd wordt om de blog af te sluiten!!! Tot de volgende keer met misschien een vervolg op de geheimzinnigheden. Wait and see.....