stokjes, waar dan?

hoe zit dat met die stokjes, ik heb heel internet afgezocht en niks gevonden!!

Zal dan maar gewoon 6 eigenschappen van mezelf geven?

Bougondiër zeker en vast, zoals Zoë al zei zit het in de familie. Omdat mijne cholesterol wel een beetje aan de hoge kant is, moet ik dit echter een beetje in het oog houden. jammer genoeg maar ik doe mijn best!!

Ik ben ook nogal nen optimist, niet altijd gemakkelijk in deze tijd van crisis maar ik probeer toch want rond mij is al negativiteit genoeg!

Ik ben hééééééééél druk, telt dat ook als eigenschap? Dit dikwijls tot groot ongenoegen van mijn omgeving!! Ik probeer erop te letten maar in het hoogst van mijn opwinding durf ik dat nogal eens te vergeten.

Ik denk dat ik nogal gemakkelijk ben in de omgang, ik maak ook gemakkelijk vrienden en word niet vlug boos maar als iemand mij kwetst... amai dan zal die ook veel moeten doen om het weer goed te maken.

Voor de rest euh... kindergek, levensgenieter, dierenvriend (zelfs als de kat mij bijt...) en vooral mensenvriend. Dat is het zowat en mijn tijd is op en ik moet ervan door.

Tot de volgende... en allemaal fijne feesten!!

weeral lang geleden

Ja, inderdaad, het is lang geleden dat ik nog eens geblogd heb (of is het geblogt???)

Mijn leven is momenteel ook zo verschrikkelijk druk en ik heb ook weer veel gedaan, meegemaakt, enz...

Vermits mijn pa zich niet zo goed voelt de laatste tijd, probeer ik hem zo veel mogelijk te bezoeken, dit slorpt enorm veel tijd op, maar ik wil het toch niet laten.

Enige tijd geleden ging ik ook in Kortrijk helpen bij de Special Olympics. Een aanrader, héél hard werken maar de dankbaarhaad van die paar duizend gehandicapten, daar doe je het voor. De "na-besprekingen" in lokale cafékes van Kortrijk waren ook niet te versmaden!!! Ze hadden daar ergens koffie waarvan je in de zevende hemel kwam, enfin, echt 100 % werkte het toch niet! We ontmoetten daar Brahim in levende lijve en we staan er zelfs mee op de foto! Hoewel het echt niet mijn genre van muziek is (sla me dood, ik kan zelfs geen enkel van zijn liedjes nazingen!) had ik bewondering voor de wijze waarop die gast omging met die "mensen met een functiestoornis" zoals je dat tegenwoordig noemt, "gehandicapten" klinkt ook heel wat akeliger, geef het toe.

Dan zijn we ook nog eens gaan wandelen in Kanne onder leiding van mijn overbuurman. Echt een leuke, mooie en ontspannende wandeling, en ook hier was het terras ook niet mis!!

Daartussen door liep mijn gewone leven ook door, werken gaan, het huishouden doen (hoewel dat de laatste tijd nogal eens te wensen over laat...)

Op dit moment is mijn dochter hard aan't blokken voor haar examens en vermits ze dat thuis doet moet ik erop toe zien dat ze gezond en degelijk eet. tja, daarvoor zijn we nu eenmaal moeder!

Vandaag is het vaderdag, dus voor al de vaders die dit zouden lezen: een heel fijne vaderdag met veel al dan niet zelfgemaakte cadeautjes.

Ik zal vanaf nu eens wat meer proberen te bloggen, maar de tijd ontbreekt mij dikwijls. Nog één maandje werken en ik heb vakantie, laat ons hopen dat ik alle achterstallige dingen dan gedaan krijg ...

Normaal eindig ik altijd met een filosofische bedenking maar vandaag heb ik daar precies geen zin voor, mijn hoofd zit er vol van, maar als ik alles hier moest noteren dat daar in zit, dan zat ik hier wel een dag of drie.

Ook zit ik met een heleboel gevoelens waarover ik nu niet kan schrijven, maar ooit komt dit wel, zo habben jullie nog iets te verwachten! Tot de volgende blog dus maar weer!

Trouwen en verjaren

Op aanvraag dus eens een nieuwe blog!!!
Zoals de titel al aangeeft zal het over trouwen en verjaren gaan!!
Verjaren deed ik op 8 april en ik ben er niet fier over want, oh mens, wat word ik oud!! Enfin, ik moet wel de vele mensen bedanken die het leed wat draaglijker maakten door langs te komen met een bloemetje of kadootje (dat hoefde echt niet hoor!) zodat mijn huis bomvol zat en ik bijna door mijn hele drankvoorraad heen zat, maar het deed echt plezier hoor, dus spreken we dan maar af voor volgend jaar?
Hopenlijk wordt het dan even gezellig!!
Intussen voel ik dat ik weer ouder ben want ik heb "het verschot' in mijne rug en dat is niet gemakkelijk. Hopelijk krijgt de osteopaat het eruit gewrongen!!!

Zoals ik ook al eerder vermeld had, is mijn metekind getrouwd op 5 april en Adrien en ik mochten daar bij zijn. Het heeft die hele dag pijpestelen geregend maar dat was dan ook het enige negatieve aan die dag!!
De mis was mooi en ontroerend, het feest had plaats in een "drijvende" feestzaal aan de dokken en dat was wel heel apart. De bruid was prachtig (met zo'n meter, hoe kan het anders!) en de bruidegom was lief als altijd en zag er ook heel mooi uit!!
Omdat het feest in Antwerpen was, zijn we heel chic op hotel blijven logeren, wat natuurlijk ook altijd plezant is.
Het spijtige aan zo'n dagen is dat je er zo lang naar uit kijkt en dat ze dan alweer zo vlug voorbij zijn! Ach ja, zo is het een beetje met alle fijne dingen denk ik.

Voor de rest gaat alles zijn gewone gangetje met de nodige ups en downs!
Mijn pa is de ene dag weer beter dan de andere, maar globaal gezien gaat het tamelijk goed.
We plukken de dagen maar zoals ze komen, ik denk ook niet dat we een andere keuze hebben!

Dit was mijn blogje alweer, niet zo lang maar ik heb nu eenmaal niet meer te vertellen. Ik wens jullie allemaal een zonnige lente binnenkort, want die natte winter heeft lang genoeg geduurd!!
Tot de volgende blog!!

geen suiker maar boter!!!

Beste mensen;

Inge maakte mij erop attent dat er een foutje staat in mijn scones-recept. Ik weet niet meer hoe ik dat moet verbeteren, dus daarom dit korte nieuwe blogje. Er moet namelijk 50 gr BOTER in in plaats van suiker. die twee eetlepels suiker zijn dus wel juist!!
Ach ja, ik wordt al een dagje ouder en dan vergis je je al wat meer!! :-)
En, zijn ze gelukt, Inge?
Een fatsoenlijk blogje volgt nog!

Eindelijk receptjes

Helaas, ik heb zo'n druk leven dat er dikwijls voor blogjes geen tijd meer is. Ik ben ook niet echt zo een computer-mens, ik moet mijn eigen al forceren om er eens achter te gaan zitten. Ik vind het eerder een handigheidje dan amusement!

Mijn leven is niet veel veranderd, werken gaan, her en der gaan eten, bezoekjes aan ouders en schoonmoeder, babysitten op de liefste kinderen van Zonhoven en omstreken, uitstapjes met mijn vriend, met mijn vriendinnen...je merkt het, druk druk druk!!

Sinds de babyborrel van Esther wordt er vaak gevraagd naarhet recept van mijn pasta-salade.

Ik moet wel zeggen dat die iedere keer weer een beetje anders wordt, naargelang de ingrediënten die ik in huis heb, maar de basis blijft toch meestal wel ongeveer gelijk.

Hier komt ie dus:

Gekookte pasta: krullekes, staafjes, strikjes of wat je in huis hebt.

zongedroogde tomaten, ik vind die half-gedroogde van delhaize het lekkerst (in plastieken kuipje) je knipt ze over de pasta in kleine stukjes.

olie, kleine stukjes verse tomaat (geen of weinig pulp), eventueel kleine stukjes komkommer.

Dan giet je ook een weinig van de olie die bij de zongedroogde tomaatjes zit, over de pasta.

Dan kruiden: ik gebruik de kruiden van "oil and vinegar" die je moet laten wellen in wat olijfolie met water (naar eigen smaak te doseren) . Bij de borrel gebruikte ik "miscuglio" dat is een heel lekkere Italiaanse kruidenmengeling. Maar je kan ook gewone bruschetta of Fruschetta (met een meer fruitig smaakje) gebruiken. Al die kruidenmixen van "oil and vinegar" zijn bruikbaar, ik wissel al eens af, zo heb je telkens een iets ander smaakje!

Je moet dan zelf zien of de pasta goed "gemarineerd" is, niet te droog maar ook weer niet te veel olie. Geen mayonaise of zo gebruiken, dan ziet het er vies uit!

Tenslotte bestrooi je het geheel ruim met stukjes feta kaas. Ik koop die in de Turkse winkel in blik, die is héél lekker en wordt bewaard in pekelwater in plaats van olie, je kan het blik ook een heel tijdje bewaren in de koelkast. (er is een plastiek deksel bij). Voila, dit is alles. Is altijd lekker bij de barbecue of als hapje bij een glas koude witte wijn, buiten op het terras...mensen wat snak ik toch naar de zomer!!

Dan heb ik nog een lekker receptje voor de kindjes die geen ei mogen eten, nl. Engelse scones, heel simpel, niet te vet en vooral lekker lekker lekker!!

Hier komt het:

Men neme 450 gr zelfrijzend bakmeel, 2 eetlepels suiker, 50 gr suiker en 2,5 dl melk.

Verhit de oven voor op 210°C (190°gas)

Zeef bakmeel in de mengkom, voeg suiker toe, wrijf boter met de vingertoppen door het mengsel tot het op broodkruim lijkt.

Maak een kuiltje in het midden en giet de melk erin, meng tot een licht plakkerig deeg.

Leg het deeg op een met bloem bestoven werkvlak en kneed het lichtjes.

Rol uit tot plak van ong. 2 cm dik. snij deegrondjes uit met koekjesvormen , ong. 6 cm doorsnede,(ik gebruik een portoglaasje) en leg ze dicht naast elkaar op een ingevet bakblik. Bak ze 15 tot 20 min. Haal uit de oven, snij ze in 't midden door (zoals een pistolet!) en beleg ze met aardbeienjam en verse slagroom. njam njam, je eet ze best als ze nog warm zijn, dan zijn ze het allerlekkerst. Ik beloof je dat je zal smullen, Fran!!

Door al dat lekkers is het wel een super lange blog geworden, tijd dus om af te sluiten!

Ik hoop dat jullie er evenveel zullen van genieten als wij, maar wij zijn dan ook echte lekkerbekken. Voor iedereen een fijn weekend en als het meezit, dan is de zon ook bijna terug daar, laat ons maar positief denken!!! Carpe diem!!!!

lentekriebels

Omdat het weer een hele tijd geleden is, zal ik nog maar eens een blogje maken!

Intussen zijn we ook alweer enkele weekjes verder en we hebben al een paar dagen een echt lenteweertje maar schijn bedriegt want de lucht hangt vol vuiligheid en smog en 's nachts vriest het nog redelijk, maar toch...

Ben vandaag met kleine Esther gaan wandelen maar zij heeft er niks van gemerkt want haar ogen zijn niet open geweest!! Ze is nochthans heel alert de laatste tijd en vindt alles grappig: proesten, zingen, tong uitsteken... alles wordt beantwoord met een zalige glimlach met de daarbij horende geluidjes, iets wat trekt op "arreugh" wat het dan ook moge betekenen!

Het is een zalig baby 'tje, dus ik geniet er iederen dinsdag van!!

Zoë zit intussen 'helemaal' in het tweede jaar want ze was nu eindelijk geslaagd op statistiek!! dat geeft toch weer moed om door te gaan. De andere examens waren ook wel goed meegevallen op twee vakken na, maar die zullen in september wel van de baan zijn!!

Ik ben wel fier op haar want ze doet toch echt wel haar best!!

Voor de rest is mijn leven nog druk met werken, Spaans en 'knutselen' en dan nog allerlei andere activiteiten zoals uit eten gaan, verjaardagen en andere gebeurtenissen vieren of gewoon ergens gezellig een wijntje gaan drinken. Ik doe mezelf niets tekort!

In april mogen Adrien en ik naar de trouw van mijn metekind, Julie. Het wordt een trouw met alles erop en eraan en ik kijk er echt naar uit!! Julie woont in Antwerpen en dus blijven we na het feest op hotel, sjiek hé?

Ik moet alleen nog gepaste kledij vinden en dat vind ik een ramp. De hedendaagse mode is grijs en beige en dat zijn nu echt geen feestkleuren vind ik!

Ach ja, het is pas in april, dus tegen dan zal ik wel iets vinden!

Zo, mensen, hier zullen jullie het mee moeten doen, maar ik probeer zo vlug mogelijk nog es een blogje te maken. Geniet intussen van het zonnetje, met of zonder smog!

beetje vrolijker!!

Beste menskes,

Omdat ik mijn vorige blog toch nogal somber vond, maak ik maar vlug een nieuwe met wat vrolijker nieuws. Alhoewel, nieuws, op zo korte tijd heb ik wel niet veel meegemaakt!

Onze pa voelt zich op het moment weer beter en dat maakt dat we weer een tijdje gerust zijn!

Zoë haar eerste examen is gepasseerd en ze had er een goed gevoel bij, dat geeft dus weer moed om door te gaan. Ik moet haar bewonderen, die examenperiode duurt een maand en dat is toch lang om altijd onder stress te zitten. doch ik hoor haar nooit klagen en ze doet echt wel haar best. Ach, ik mag mijn eigen kind toch wel eens bestoefen he?

Ik heb in alle geval enkele grote zakken theelichtjes aangeschaft, dus aan de morele bijstand en verlichting zal het in alle geval niet liggen!

Vandaag heb ik nog eens met Esther kunnen knuffelen en dat is dus ook weer positief! Het is ook een echt knuffelbeerke. Af en toe slaakt ze echt gilletjes van genot (denk ik toch) en ze lacht nu ook heel bewust. Gelukkig mag ik af en toe eens babysitten. Ik wou eigenlijk zelf altijd een hele rij kinderen, maar dit maakt ook al veel goed!

Vandaag heb ik er ook een luie zondag van gemaakt en dat is toch eens zo plezierig. Mijn overbuurvrouw leende mij een kanjer van een boek (dank u Mitsy) en dus kan ik mijn leeshonger nog eens stillen want het was lang geleden dat ik nog eens een goed boek had. Ik kreeg al ontwenningsverschijnselen!!! (dan begin ik o.a. zelfs flair te lezen en flutromannekes...héél erg..)

Woensdag gaan we ook nog eens terug joggen want dat laat de laatste tijd wat te wensen over, tja, als je ouder wordt moet je wat meer moeite doen om een beetje conditie te houden!!

Voila mensen, dit was het, niet veel snoeps maar ik wou alleen maar even laten weten dat mijn sombere bui over is (duurt wel nooit lang bij mij) en dat ik er weer tegenaan ga: "Mia is back!!"

En het fotoke hier bovenaan is niemand die ik ken maar ik vind het wel heel grappig en lief. Dus jonge moeders, je ziet wat je volgende keer in de kinderboerderij moet doen he!!

Tot de volgende blog!!

na regen zonneschijn?

Ha mijn lieve lezers,

Omdat sommigen onder jullie de moeite hebben genomen van toch eens commentaar te schrijven onder mijne blog, zal ik ze belonen met een nieuw blogje!!

Niet dat ik zoveel tijd heb, maar soms wil ik toch eens tijd maken om eens wat bedenkingen neer te schrijven en zo kan ik zelf soms ook wat orde scheppen in mijn, vaak toch warrige, gedachten.

Ik blog niet zo vaak omdat ik vind dat een blog niet iets is om op te schrijven wat ik de hele dag doe, mens wat zou dat langdradig worden, maar wel om soms eens wat (on) wijsheden kwijt te kunnen aan de blogwereld!!

De kerst en nieuwjaarsdagen zijn al weer even achter de rug, niemand praat er nog van!

Nu is de tijd gekomen dat we terug beginnen te verlangen naar het mooie weer, lente, bloemetjes... het smodderweer heeft lang genoeg geduurd. helaas zal het toch nog een tijdje duren want Januari en februari kunnen nog erg koud en "winterig" worden. Voor ons is dat allemaal zo erg niet, wij kunnen een stootje hebben! Voor sommige mensen echter zoals mijn ouders, is het niet meer zo leuk. Ze worden helaas een jaartje ouder en dat merk ik maar al te goed. Voor hen zou ik willen dat ik de lente nu kon toveren! Vooral mijn vader heeft zon nodig, hij sukkelt van het ene kwaaltje naar het andere en zijn zwakke hart heeft moeite om bij te benen. Als ik hem zo zie wegkwijnen denk ik eraan dat er een tijd was dat mijn ouders onsterfelijk leden. Mijn pa kon alles gewoon, geen enkele techniek had voor hem geheimen, alle reparaties waren een peulschil. Mijn ma was de slimme, hoofdrekenen was haar sterkste punt maar ze had (en heeft nog) voor alles een antwoord. en nu moet ik dus lijdzaam toezien hoe ze stilaan minder uit hun zetel komen, hoe ze zuchten als het weer eens regent of erg vriest. Ze snakken echt naar mooi weer zodat ze buiten op hun bankje kunnen zitten. Ik weet wel dat het bij het leven hoort, maar toch kan je het niet goed accepteren. Bij mij zijn ze toch voortdurend in mijn gedachten en ik durf gewoon niet denken aan de dag dat ze er eens niet meer zullen zijn.

Dus beste mensen die dit lezen, als jullie ouders nog jong en vitaal zijn, geniet er dan van met volle teugen en laat ze zien hoe graag je ze hebt, er komt ooit een dag dat ze weg zijn en dan heb je spijt van al de tijd die je niet met hen doorbracht!

Ik besef wel dat dit een vrij somber blogje is, maar ja, zo voel ik me nu eenmaal op dit ogenblik.

Ik weet ook wel dat deze bui morgen weer wat over is, de ene dag kan je het allemaal wat beter aan dan de andere en het leven is nu eenmaal constant nieuw leven verwelkomen en gedane levens "inpakken". Allé, is dat niet mooi gezegd, al zeg ik het zelf!! :-)

Voila mensen, ik ben het weer een beetje kwijt en jullie zitten er nu mee... dus ga ik het hier bij laten en jullie nog veel geluk wensen voor dit jaar want dat had ik nog niet gedaan.

Geniet, leef gezond, wees lief voor de mensen rond u en dan komt het allemaal in orde!!

Tot de volgende blog!!

kadootjes

Eigenlijk komen de kadootjes mijn oren uit. Ik geef ze graag maar dat kopen, dat is een ander paar mouwen. Iedereen in de winkels lijkt gek te zijn. Mensen duwen en wringen alsof hun leven ervan af hangt. Aan de kassa's moet je minutenlang aanschuiven terwijl het zweet je van de rug loopt omdat het daar overal zo verschrikkelijk heet is!

Enfin, ik ben bijna rond en daar ben ik blij om. T'is ieder jaar ook weer gissen wat we voor wie moeten kopen, gelukkig hadden sommige mensen duidelijke wensen en dan is het makkelijker.

Ik moet wel toegeven dat ik het een mooi zicht vind, zo die stapel onder de boom. en ik heb dan ook al binnenpretjes over wat de reacties gaan zijn op sommige items.

Maar ja, eigenlijk zou Kerstmis wel meer moeten zijn dan alleen maar kadoos. helaas leven wij in een consumptiemaatschappij en dat hoort er dus bij. ik hoor van steeds meer mensen dat ze geen boom meer zetten: "de kleine trekt dat om", "dat is te veel rommel" en zo nog meer.

Ik weet niet, ik zou het toch erg vinden als dat ook al zou verdwijnen. kerst blijft toch een fijn feest of dat zou het toch moeten zijn. Er zijn wel Kerstfeesten geweest die veel minder leuk waren en daar denk je dan telkens toch weer aan, doch we moeten naar de toekomst leven en dus niet zitten treuren over dingen die gebeurd zijn, toch deze tijd niet, triestige dagen zijn er al genoeg!!!

Wij hebben er in de familie een klein kerstkindje bij, ik ben deze kerst voor 't eerst niet meer alleen, ik kan nog steeds feest bij mijn ouders gaan vieren, wij hebben genoeg te eten, geen geldzorgen (allé, toch niet te veel!), een warm huis om in te wonen.... toch maar allemaal redenen om blij te zijn, niet?

Dus, beste blog-lezers, voor allemaal een heeeeel gelukkig Kerstfeest en dat in 't nieuwe jaar al uw geheime wensen mogen uitkomen! tot volgend jaar!!!!

Stormige tijden

Tja, als je buiten kijkt, t'is al storm wat de klok slaat. Gelukkig hebben wij goeie stoofkes en warme sloefen, zodat wij er weinig last van hebben. Als je er niet te vaak door moet met de fiets natuurlijk!

Dat Sarah intussen bevallen is van een flinke dochter, dat is al lang de wereld rond !

Wat niet belet dat wij allemaal heel content zijn dat het kind gezond (en hoe!!) en wel ter wereld is gekomen. Ook voor ons was het spannend, maar Esther is een wolk van een baby en nog gemakkelijk en rustig ook, dus niks dan goeds!!

Norah doet nu een extra effortke om op te vallen, maar wie kan het haar kwalijk nemen. Zij is er ook en iedereen zal het geweten hebben! Ach ja, ze is ook heel lief en haar uitspraken zijn hilarisch soms amai!

Voor de rest kabbelt mijn leventje aan een gezapig tempo voort, en het is goed zo.

Ik probeer momenteel van het wat rustiger aan te doen, door herhaaldelijke hoofdpijn wist ik dat ik veel te druk bezig was. Ik doe nu mijn best om alles een beetje easier te doen, niet altijd gemakkelijk maar het lukt wel. Ik vlieg niet meer, maar wandel, ik roep niet meer, maar praat. Veel kennissen zullen hier wel blij om zijn :-) ik weet het hoor: ik ben nogal druk, maar dat zit een beetje in de aard en in de familie, dus helemaal verdwijnen zal het nooit, dan zou ik tenslotte Mia niet meer zijn!!

Het bruist allemaal in mij en dat moet er soms uit!!

Het is nu alweer december en dat is meestal een drukke maand. Mijn agenda begint er ook alweer aardig vol uit te zien. Kerstmarkten, etentjes, kadootjes kopen ... maar ja het is ook wel gezellig ook, dus klagen we maar niet.

Voor Zoë betekent december ook blokken en dat is minder natuurlijk, maar ja ze doet haar best en meer kan je niet vragen!

Voila mensen, meer nieuws heb ik niet en zeveren om te zeveren is ook absurd, dus ik hou het voor bekeken, voor verder nieuws zullen jullie op de volgende blog moeten wachten, tot dan!!

Geduld is een schone deugd..

Allé, nog maar eens een blogje omdat het weer zo lang geleden is.

Intussen begint het wachten op Sarah haar spruitje toch lang te worden. Bij iedere telefoon denk ik "het is er" maar neen hoor, het is altijd iemand anders en meestal hebben ze mij dan nodig. Ik zou beter geen telefoon meer opnemen, maar ja, dan mis ik ook weer de "moment suprême" en dat wil ik zeker niet missen!!

Voor de rest gaat alles zijn gewone gangetje, ook mijn verkoudheid want ik blijf maar snotteren, maar ja, erg interessant is dat niet, dus daar gaan we maar niet op verder :-)

Mijn schoonmoeder (beter gekend als "marraine") had ocharme meer pech, ze is erin geslaagd om op 91-jarige leeftijd nog een zona te krijgen. Voor de onwetenden: 'Zona' of 'Gordelroos' is een zeer pijnlijke ziekte waarbij zenuwuiteinden ontsteken en een zeer rode lelijke huiduitslag veroorzaken. Ze heeft af gezien maar is nu gelukkig aan de beterhand. ik heb evenwel moeten constateren wat een sterke vrouw zij is. Ieder ander zou plat gaan liggen en zich al kermend laten betuttelen, maar zij bleef zelf zorgen voor haar eten en trok haar plan. chapeau marraine!

Gelukkig heeft zij een schat van een dochter die uitermate goed voor haar zorgt want anders zou ze het toch niet gered hebben denk ik!! Dus Florine, ook chapeau voor u hoor!!

Ik ben ook nog naar de grootoudersdag geweest van Norah's school en viel pal achterover toen ik zag hoe Norah alles super enthousiast mee deed: zingen, dansen, kussen... niks was haar te veel. Dit in tegenstelling tot vorig jaar toen ze geen vin wou bewegen!

Alle bomma's en bompa's kregen dan koffie en taart en naderhand ben ik nog maar taart gaan halen bij de bakker want Norah vond het niet eerlijk dat zij geen taart gekregen hadden. Eigenlijk had ze gelijk.

Ik ben ook nog es een dagje in Gent geweest met mijn dochter en dat was ook plezant. Zij moest daar wel naar een specialist en dat is minder, maar om dat allemaal goed te maken zijn we bij de chinees gaan eten, waar we lang moesten wachten en wel veel maar niet zo echt lekker gegeten hebben.!

Ach ja, wij zijn het misschien wel te goed gewoon?

Dit weekend gaan Adriën en ik naar een fuifje in Ninove en daar zal ik volgende week een verslagje van maken.

Intussen gingen we vorig weekend ook naar een ander feestje en daar heb ik zelfs gedanst, hetgeen voor mij een unicum is. Ik kom slechts zelden op de dansvloer want ik kijk liever naar de anderen die wél kunnen dansen!

Zo zie je maar weer, mijn leven is nog steeds zéér gevuld en dus heb ik niet veel tijd over om te bloggen. En al de mensen die ik niet vernoemd heb: jullie komen er volgende keer wel in; en Jaklien: ik kom die chocolade wel halen hoor, zeker niet zelf opeten!!!

Alle zieltjes

Is dat niks, al mijn derde blog en dat op zo korte tijd! Ik leer het nog.

Ik had beloofd dat ik een beetje zou doorgaan op degenen die er niet meer zijn!

Ja, het is nu eenmaal allerheiligen en zo geweest en dan ben je daar toch meer mee bezig.

Nochtans, hoewel ik het van zo nabij heb meegemaakt, maken deze dagen mij niet echt triest. Ik heb meer moeite met verjaardagen, Kerstmis en dagen die voor mij persoonlijk een speciale betekenis hebben. Dat hele allerheiligengedoe is soms ook weer aan 't ontaarden in een show om het mooiste bloemstuk.

Pas op, ik zeg soms omdat ik zeker weet dat er mensen zijn die er ook heel intens mee bezig zijn en voor wie dat bloempje meer betekent dan de bloem zelf, if you know what I mean.

Ach ja, het is wel goed dat die dag bestaat en dat het kerkhof toch één keer per jaar nog eens omgetoverd wordt tot een bloemenzee.

Maar ik heb dat niet nodig om aan de mensen te denken die er niet meer zijn, ze zijn allemaal dagelijks (of toch bijna dagelijks ) in mijn gedachten!

Ik wil vooral niet dat dit een sombere blog wordt en dus zullen we maar eens vlug naar het land der levenden overgaan!

Daar gaat alles zijn gewone gangetje, bij momenten weer te druk en soms ook lekker rustig.

Deze maand moet ik naar verschillende feestjes en fuifjes en dat is altijd gezellig!

Voor je 'tweet is het alweer Kerstmis en nieuwjaar en dus weer feesten geblazen. Net zoals vele mensen ben ik daarna ook weer blij als het allemaal voorbij is, maar toch is het gezellig, of beter, we moeten zorgen dat het gezellig wordt!! Dit jaar zal dat wel lukken want deze keer moet ik nieuwjaar niet alleen vieren, hiep hiep hoera. En voor degenen die het belangrijk vinden, er zal geen "vriendje" bij zijn maar een echte VRIEND. Nu content Adriën? :-)

Misschien is het allemaal chinees voor sommigen, maar ja, ik mag nog geheimpjes hebben he?

De rest is voor volgende keer, anders heb ik dan niks meer te vertellen!!

Paris...

Ik zal nog maar eens een nieuw blogje maken, er moet niet altijd zo veel tijd tussen zitten he?

Ik wil toch iedereen ook vertellen over mijn héél kort maar héél leuk uitstapje naar Parijs.

In Parijs, enfin, op een tiental minuutjes metro van Parijs, woont namelijk de dochter van mijn zus met haar man en bijna tweejarig dochtertje, Hannah.

Sarah (ook een Sarah dus) was bij ons thuis het eerste kleinkind en dus altijd wat speciaal. Toen zij geboren werd was ik nog vrij jong en ongebonden en dus ging ik meermaals met de trein naar Leuven om daar te gaan babysitten. Dat maakt dat ik toch wel een speciale band heb met zowel Sarah als met haar zussen Doortje en Julie.

Sarah heeft nu zelf een dochter en mijn zus moest daar gaan babysitten. ik vind het jammer dat Hannah mij nauwelijks kent, en dus was dit de kans om onze banden eens wat aan te halen.

Het is ook gelukt, na een uurtje waren we al heel close en heb ik heel wat knuffel momenten kunnen inhalen. hannah is ook een heel lief guitig meisje maar met een eigen willetje (klinkt bekend he Sarah?)

Ik heb het centrum van Parijs niet gezien maar in de buurt was genoeg te beleven. Fijne parken, interessante mensen, ook wel de echte Parijse sfeer.

De twee gezellige avonden met beaucoup de vin et fromage maakten alles 'af'.

Woensdag ben ik dan terug gekomen met de Thalys want ik moest helaas gaan werken.

Het is dus zeker voor herhaling vatbaar!

Nu heb ik ook wel fijne vooruitzichten want het is herfstvakantie en dan hebben wij dus ook een weekje vrij, mij hoor je niet klagen... ach soms kan het leven ook wel mooi zijn he!

Beste mensen, vakantie of geen vakantie, geniet er toch maar van zoveel je kan!

Misschien ben ik wel een beetje melancholischer door het dichterbij komen van allerheiligen, dan denk je weer meer aan de geliefde mensen die niet meer kunnen genieten... alhoewel sommigen nooit uit onze gedachten zijn..maar dat is voor een andere blog!!

kennen jullie mij nog?

Vermits iedereen begint te vragen waar mijn volgende blog blijft, zal ik er maar eens werk van maken.

Eigenlijk heb ik geen tijd om veel te bloggen én ik vertel al zoveel overal dat de mensen die mij kennen al alles van mij weten...en dan moeten ze ook nog es mijne blog lezen, poeh!!

Intussen is de vakantie (zo lang was het geleden!!) al weer lang gedaan en kijk ik al uit naar de volgende vakantie, dat is al over een dikke week (herfstvakantie) dus dat zit wel goed.

Voordat die begint ga ik ook nog een paar daagjes naar Parijs, dus dat zit helemaal goed!

Mijn zus moet in Parijs gaan babysitten op haar kleinkind en ik ga dus enkele dagen mee. Ik verheug me erop. Mijn nicht (dochter van mijn zus dus) heeft al zo vaak gevraagd wanneer ik eindelijk eens naar daar kwam, en voila, nu is het zover!!

Mijn andere zus zit in China, maar die heeft niet gevraagd of ik mee wou, dus dat zal niks zijn.

Eigenlijk weet ik niet of ik dat wel echt zou willen, dat trekt me echt niet aan. veel te druk en veel te veel chinezen!!

Hier is genoeg om naar uit te kijken, één van die dingen is zeker de geboorte van een nieuw boeleke over een week of 4. Iedereen die de blog van Sarah leest is daar zeker van op de hoogte en degenen die dat niet doen, die weten het dus bij dezen.

Het is voor Sarah en Herman te hopen dat dit wichtje iets minder energie zal hebben dan het eerste want die telt toch wel voor twee. Ach ja, ze is ook super-grappig en super-lief en dat maakt alweer veel goed. Vorige zaterdag heeft ze onder andere geleerd dat "Marina" in een kapelleke woont, dus ze wordt steeds slimmer!

Oh ja, nog even stoefen want ik heb samen met mijn buurvrouw "dwars door Hasselt" gelopen. In de krant stond dat wij de 5 km in 39 minuten liepen, maar door onze "schoenbadge" wisten ze op internet dat het maar 36 minuten waren. Ik ben allang blij dàt we ze uitgelopen hebben, dat is meer dan veel anderen kunnen zeggen.

Mijn vriendje maakte de prachtige sportieve foto die hopenlijk boven deze blog zal staan, als het niet zo is, dan is het mislukt!!

Mijn enige lieve dochter is alweer naar Gent vertrokken, op een nieuwe studio en die valt gelukkig beter mee dan het kruipkamertje van vorig jaar!

Zo, ik ben weer wat bij denk ik. Ik hoop dat ik jullie niet verveeld heb en groet jullie bij dezen!!

Bijna vakantie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Hello folks,

Allé, het begint toch te korten. Ik moet nog 5 nachten gaan slapen op mijn werk (wat een luxe he) en dan begint mijn vakantie.

Hoewel mijn werk helemaal niet zwaar of stresserend is, ben ik toch blij om er een zestal weken zonder te zijn. Ik slaap tenslotte het liefst in mijn eigen bed, en sta liefst niet te vroeg op!!

Voor de rest niet zoveel te vertellen. Zoë haar examens zijn ook naar een einde aan het komen, nog twee inspanningen en ze kan ook rusten en fuiven en relaxen! Dan nog afwachten hoe de resultaten zijn, maar dat zien we wel, ze heeft haar best gedaan in alle geval!!

Vandaag ben ik naar het huis (in aanbouw) van mijn zus gaan kijken. Ze gaat in Jeuk wonen, dat is dicht tegen st. Truiden en dus dichter bij mij dan toen ze in Leuven woonde. Ik ben daar heel content over want het is eigenlijk mijn lievelingszus en dan kan ik daar eens wat vaker heen.

Ze heeft zelfs een logeerkamertje waar ik mag verblijven dus dat zit wel goed. T'is wel het kleinste kamerke maar ja, als er maar een bed op kan ben ik al content. Ze zit daar midden tussen de velden en vanop hun terras heb je een prachtig uitzicht, dus ik zal daar ook wel eens naar toe trekken met mijn schildersezel (dan moet ik die wel eerst gaan kopen!!)

Met de rest van mijn activiteiten gaat het ook wel goed. Ik ben heel veel uithuizig, zodat Zoë al wel eens oppert dat ik niet zo een echt goede moeder meer ben (ik hoop dat ze dat als grapje bedoelt) maar als je dochter 18 is dan veronderstel je dat ze wel wat langer zonder moeder kan!

Ik zie haar nog heel graag hoor, maar we zullen toch ieder onze eigen weg moeten gaan, want ik veronderstel niet dat ik bij haar mag inwonen als ze ooit alleen (of bij Ko) gaat wonen? (Of wel , Zoë?

Ik ben toch niet van plan om eenzaam en alleen weg te kwijnen als Zoë eens moet vertrekken en het ziet er niet naar uit dat dat zal gebeuren...er is nog niks echt officieels maar we werken eraan. Ik merk wel dat ik nog steeds moeite heb om het verleden los te laten en ik wil daarom ook niks forceren. Er is ook zoveel gebeurd de laatste 9 jaar en dat gaat niet in uw koude kleren zitten. Ach ja, we hoeven ook niet te rushen he, we nemen alles maar hoe en wanneer het komt.

Eigenlijk denk ik van mezelf dat ik veel te veel nadenk over sommige dingen en mij beter kan laten 'gaan' (go with the flow of hoe zeggen ze dat?)

Zo, nu ga ik nog wat op mijn gemakske 'zondag houden' en gewoon eens lekker niks doen! Straks nog eens naar mijn schoonmoeder want die heeft net alweer een achterkleinkind gekregen en daar zal ze graag over willen vertellen. Wellicht komen al de voorgaande bevallingen nu alweer aan de beurt (en dat zijn er veel hoor) maar ja, ik zal een dame van 90 jaar dat maar gunnen. T'is eigenlijk al fijn dat ze het nog allemaal kan vertellen!

Dag mensen, maak er een aangename zondag van, het regent alvast niet en geniet ook van de rest van de week. Ik ga dat ook doen! hasta la proxima.

vaders en studerende dochters

Amai, is dat lang geleden. Ach ja, ik moet het niet meer herhalen, mijn leven is gewoon te druk. Ik snap niet waar sommige moeders de tijd halen om nog te bloggen, mijn kind is op kot en nog heb ik geen tijd!

Alhoewel, de examens zijn bezig en dus is Zoë nu meer thuis dan in Gent en dat heb ik al geweten. Pas op, ze studeert goed, daar kan ik echt niks van zeggen. Maar wat mij het meest verontrust, zijn haar pauzes... ofwel wil ze persé iets gaan kopen (tuinset, kleren, eten...) dus als dat doorgaat ben ik in de kortste keren failliet; ofwel wil ze iets koken of bakken en dan moet ik de hele keuken afzoeken naar kokospoeder of vanillesuiker of andere attributen; ofwel krijgt ze gewoon plaag-en lachstuipen en zo is er telkens weer iets nieuws. Vermoeiend hoor, studerende kinderen!!

Het goede is wel dat ze al enkele keren voor mij gekookt heeft en dat haar baksels ook wel heel lekker zijn, dus dat is dan wel mooi meegenomen (alleen mijn lijn.....)

Nu dat Zoë terug veel thuis is, merk ik wel dat ik eigenlijk wel een heel "uithuizig" leven heb, ik ben bijna iedere avond 'de brats op' (sorry Zoë). Ik werk ook wel 2 à 3 avonden per week dus dat tel ik niet mee. Maar ook de anderen avonden heb ik wel altijd iets te doen, een lady's night met mijn vaste vriendinnenkliek ( zalig op terrasje) of een etentje bij Eric en Jeannetta, of een verjaardag, een film...

Sinds kort is daar ook nog iets bijgekomen, of zal ik zeggen iemand.. die nogal wat van mijn tijd opslorpt. Ik hou jullie nog wat nieuwsgierig want ik moet nu ook niet alles dadelijk aan de grote klok hangen vind ik, degenen die mij 'nabij' zijn weten wel over wie of wat ik het heb. Ik was wel wat afwachtend in het begin maar nu ziet het ernaar uit dat het wel een bepaalde kant uitgaat...

geheimzinnig he, maar voorlopig hou ik het zo, anders is het niet meer spannend ha ha.

En tenslotte nog een dikke proficiat voor alle vaders want vandaag hebben we die gevierd, de ene met wijn en een laurierboompje, de andere met een grasmachien, nog ene met een kledingbon en van al de andere vaders weet ik het niet maar ik hoop dat er aan hen allemaal gedacht is! Voor Zoë waren het bloemetjes op het kerkhof maar vooral thuis ook langs zijn foto, maar wij hebben aan hen allemaal gedacht en dat is wat telt!

But life goes on en vermits we niet weten wat het voor ons in petto heeft, leven we het volop en maken we er zelf iets moois van! Vandaag nog hadden we het er in een gesprek over dat we tenslotte zelf beslissen van wat we genieten en dat dan ook volop moeten doen als de gelegenheid zich voordoet! Durf je te laten gaan en laat geen fijne dingen ongebruikt aan je voorbij gaan!!

Zoals steeds komt het bij mij tot ietwat filosofische gedachtengangen en dan weet ik dat het tijd wordt om de blog af te sluiten!!! Tot de volgende keer met misschien een vervolg op de geheimzinnigheden. Wait and see.....

Moederdag natuurlijk

En, al die jonge (en oudere) moeders, hebben jullie kindjes, al dan niet met hulp van hun vader, jou heerlijk verwend op moederdag? Ik hoop het!

Ik werd zoals altijd verwend met o.a. een plantje, iets lekkers (en speciaal) en een boek. (over beeldhouwen, dus nu aan de slag!!!) Bedankt, mijn kinderen, 't heeft me deugd gedaan aan mijn hartje!!

Ik ben natuurlijk ook mijn eigen mama en schoonmoeder gaan vieren en dus waren die ook blij. Ach ja, ik vind wel dat alle moeders het wel eens verdienen om in de bloemetjes gezet te worden!

Intussen zijn er weer enkele weken gepasseerd en dus is mijn ma alweer een heel stuk beter, gelukkig maar.

Het weer is dan intussen ook weer helemaal omgeslagen en dat is niet zo fijn voor al de communiekantjes. Ik moet donderdag gaan en hoop dus dat de zon een beetje meewerkt!

Voorbije vrijdag heb ik nog eens mogen proeven van het migrantenleven. Letterlijk en figuurlijk dan. We bezochten (samen met een groep) eerst een migrantenwijk, helaas ook te merken aan de vele kapot geslagen ruiten, de buurtwerksters van daar (Houthalen-Meulenberg) vertelden ons ondertussen over het vele werk en inspanningen die ze doen om het daar allemaal een beetje "huiselijk" te houden. Eigenlijk is het een prachtige wijk met héél veel groen en sjieke lanen met prachtige bomen, maar ja, mij moet je er toch niet neerzetten hoor!

Het was allemaal heel interessant maar ik ben toch blij dat ik dat werk niet meer doe hoor, ze mogen hun jobke hebben!

Een Turk in de Moskee legde ons haarfijn uit waar het bij de Islam allemaal om draait en ja, de grondgedachte is wel ok, maar spijtig genoeg nemen sommige moslims een loopje met de inhoud van de Koran en dan zijn meestal de vrouwen er de dupe van.

Daarna, en daar ging het me eigenlijk om, was er Tagine en cous-cous. Amai, koken kunnen ze wel, die Marokkanen. Want dat was om duimen en vingers mee af te likken (Zij eten dan ook met hun handen) en ik heb daar dus goed gesmikkeld. Ik jog er dat wel weer af!!

Terug in Runkst, besloten we iets te drinken en daar kwamen we toch niet terecht op een echte karaoke avond zekers!!! gewoon te gek, ik heb wel niet gezongen hoor! ('k was niet zat genoeg)

Zo, heel veel indrukken dus en desgevolg een hele leuke week, hoop dat die van jullie even goed was. Nu ga ik me verder bezig houden met minder plezante dingen, zoals het huishouden.

Tot de volgende blog en nog een fijne dag gewenst!!!!

verjaren

Toch nog vlug een blogje om te vertellen dat ons ma weer thuis is. Ze is volledig doorgescand en gezond bevonden. je merkt wel goed dat ze veel afgezien heeft want ze is nog lang de oude niet.

Véél rust, goed eten, betuttel van onze pa en bezoekjes van haar kinderen zullen haar er echter wel weer bovenop helpen!

Vandaag is ons ma jarig, ik zeg hier niet hoe oud ze wordt want dat vindt ze niet fijn!!

Straks ga ik haar met een bloemeke en een bezoekske vereren. Ze zal wel bezoek genoeg krijgen vermits iedereen haar wel proficiat zal willen wensen.

Vanavond moet ik dan nog naar een andere verjaardag, maar eigenlijk weet ik niet juist hoe oud die wordt, dus Annick, ge hebt geluk anders wisten al mijn 'blog-lezers' het.

Alvast voor allebei een hele dikke proficiat.

Zaterdag zijn we dan naar een huwelijksverjaardag geweest. De neef van Stephan en zijn vrouw + eveneens de ouders van onze buurman (dat zijn dus dezelfden he) waren 50 jaar getrouwd en dat hebben we geweten want we hebben heel lekker en sjiek gegeten!!

Ik had mijn hakken nog es aangedaan en ben al blij dat ik rechtop gebleven ben!

Het is toch nog goed dat er nog koppels zijn die het zo lang volhouden. Er zijn ook andere koppels die het momenteel niet zo goed doen maar daarover (misschien) meer in een volgende blog. Ach ja, soms gaat het goed en andere keren minder, dat is nu eenmaal het leven met goede en kwade dagen, niks aan te doen. Als ik het zo allemaal hoor dan zou ik eigenlijk wel gek zijn als ik opnieuw met iemand iets zou beginnen. En toch is een mens steeds weer geneigd om een zielsverwant te zoeken. Aan de ene kant voel ik me perfect gelukkig gelijk ik nu ben, met mijn dochter, mijn familie en heel veel vrienden. En aan de andere kant is er toch steeds ergens een gemis. Iemand die u af en toe eens vastpakt (oei als Jeannetta dit maar niet leest...) of gewoon weten dat je bij iemand hoort of dat iemand anders jou net iets specialer vindt dan anderen, ik kan het niet goed uitleggen maar ik mis het soms wel!!!

Als je erop begint te letten dan merk je dat (bijna) al de liedjes, de reclames, de romans... te maken hebben met relatie tussen man en vrouw. Dus blijkbaar zit dat toch onafwendbaar verbonden met het menselijk ras, raar...

Enfin, ik ben weer op de filosofische toer en ga het hierbij laten, genoeg stof om eens even bij na te denken dacht ik zo. Dus geef ik jullie nu meditatie tijd tot de volgende blog en wens jullie allemaal fijne zonnige dagen. En als je iemand hebt in je leven, geef die dan maar es een dikke knuffel want dat doen we veel te weinig :-) tot de volgende...

zieke moeder

Nog even een blogje tussen de ziekenbezoeken door!

Met ons ma gaat het gelukkig toch een beetje beter maar genezen is ze helaas nog niet!

We wachten nog op een scan die moet uitwijzen of er nog ergens een infectieke of zo zit te broeden. Ik hoop toch dat ze nu binnenkort naar huis mag want het is lang geweest!

Ze zal wel veel tijd nodig hebben om terug volledig de oude te worden.

Maar ja, geduld is een schone deugd he?

Voor de rest gaat het leven zijn gewone gangetje, Zoë in Gent en ik thuis met mijn alledaagse bezigheden. Het is alleen alweer veel te warm buiten, maar dat is niet voor mij alleen!

We zullen maar niet klagen want dat helpt toch niet!

Dus ik wens jullie nog fijne warme dagen en tot de volgende blog met hopelijk goed en meer nieuws...

Moezelen

Hier dan mijn verslagje over mijn verblijf aan de Moezel. (12 tot 15 april) Kort samengevat: het was zalig!

De wandelingen waren lang en soms wel moeilijk, maar het uitzicht was adembenemend.

Ik was nooit eerder in die streek geweest en wist dus niet dat het daar zo mooi was.

Ik zou er niet, zoals sommigen, ieder jaar willen zitten maar zo voor een keer was het wel de moeite. Wie weet over een jaar of 5 weer eens...

De wijn was inderdaad wat zoeter als we gewoon zijn, maar heerlijk koel en in aangenaam gezelschap smaakte mij de 'trockene' toch wonderwel goed.

We hebben ook een wijnproefavond gehad en het moet gezegd: die Duitsers kunnen het goed uitleggen en dus liet ik mij toch verleiden om enkele flesjes te kopen om thuis na te genieten. Buiten op het terras zal dat wel smaken!

Guido, mijn broer was ook mee en ik vreesde dat het voor hem wat minder zou meevallen vermits hij echt niemand van het gezelschap kende, maar het tegendeel is waar want hij verveelde zich geen moment.

Dus na een coctail van witte (trockene) wijn, schweineschnitsel, wurst, kartoffelen, wandelingen en een héél aangenaam gezelschap zijn de batterijtjes terug opgeladen.

Spijtig genoeg vernamen we op de terugweg dat ons ma in het ziekenhuis lag. Ze heeft het één of ander virus opgedaan en is vorige zaterdag met de ambulance weggebracht omdat zowat al haar functies het aan het begeven waren.

Ze is weer een beetje beter maar toch nog lang niet de oude en zolang ze koorts heeft mag ze niet naar huis. Onze pa is heel ongelukkig maar we proberen hem ook wat te betuttelen!

Back to reality dus!

Ik hoop dat ze tegen haar verjaardag (30 april) weer terug wat fut heeft.

Ik hou mijn lezers op de hoogte en hoop op goed nieuws in de volgende blog!! salukes.